| Kelime | Anlam |
|---|
| ZEKK: | Zayıf.
Yürürken adımların birbirine yakın olması. |
| İçerisinde 'ZEKK' geçenler |
|---|
| CEM-İ MÜZEKKER: | Gr: Müfredinin şeklini bozmadan sonuna (în, ûn) getirilerek yapılan cemi: Müslimîn, müslimûn gibi. |
| MÜTEZEKKİ: | Temize çıkan, tezekki eden. |
| MÜTEZEKKİR: | Hatırlayan, tezekkür eden. * Bir işe dair söz söyliyen. |
| MÜZEKKA: | Temizlenmiş, pâk edilmiş, ıslah edilmiş. * Zekâtı verilmiş. * Allah'ın adı anılarak kesilmiş hayvan. |
| MÜZEKKER: | Erkek, er. * Gr: Müennesin zıddı. Kelimeyi erkek gösteren. (İsim, zamir, sıfat, fiil). |
| MÜZEKKERE: | (Bak: Müzekkire) |
| MÜZEKKİ: | (Zekâ. dan) Temizleyen, ıslâh eden, tezkiye eden. * Huk: Şâhitleri gizli olarak tezkiye eden kimse. Eskiden hâkimler, şâhit olarak gösterilen kişilerin iyi kimse olup olmadıklarını, şehadetlerinin kabul olunabilip olunamıyacağını icab eden kimselerden sorarlar, haklarında; "İyidir" denilenlerin şehadetlerini kabul ederlerdi. |
| MÜZEKKİ-İ NEFS: | İnsanın nefsini ıslâh eden. Terbiyeye sebeb olan. |
| MÜZEKKİR: | Andıran, hatıra getiren, yâd ettiren, zikrettiren, hatırda tutturan. * Zikreden, ibâdet eden. * Resul-i Ekrem (A.S.M.) mü'minleri ve bütün beşeriyeti tehlikeli şeylerden halâs edip iki cihan saadetine nâil olma yolunu tâlim ettiğinden, Kur'an-ı Kerim'de müzekkir diye isimlendirilmiştir. |
| MÜZEKKİRE: | Bir iş için üst makama yazılan resmi kâğıt. |
| MÜZEKKİRE-İ MÜKERRERE: | Tekrar tekrar hatırlatan. |
| TEZEKKİ: | Mânevi temizlenme. Ahlâken yükselme. * Zekât verme. |
| TEZEKKÜR: | Unuttuktan sonra hatıra getirmek. Zikretmek. * Bir şeyi ders gibi tekrar ile ezbere almak. * Birkaç kişi toplanıp iş üzerine görüşmek. |
| TEZEKKÜRÂT: | (Tezekkür. C.) Tezekkürler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ZEKÂ : | Çabuk anlama ve bilme kabiliyyeti. Fehim ve idrakte çabuk olma. * Ateşin alevlenmesi. * Güzel koku alma. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |