Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZELEF: | Burnun küçük ve ucunun, gerisine eşit olması. (O burun sahibine "ezlef" derler) (Müe: Zülefâ) |
| ZELEFE: | (C.: Zulef) Pâk ve ruşen nesne, parlak ve temiz cisim. Kaypak, düz yer. |
| İçerisinde 'ZELEF' geçenler | |
| ZELEFE: | (C.: Zulef) Pâk ve ruşen nesne, parlak ve temiz cisim. * Kaypak, düz yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZELEFE : | (C.: Zulef) Pâk ve ruşen nesne, parlak ve temiz cisim. * Kaypak, düz yer. |
| ZELEC : | Kaymak yer. |
| ZELA' : | Ayağın altında ve üstünde; elin ise arkasında olan yarık. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |