Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEMİN: | Kötürüm kimse. |
| ZEMİN: | f. Yer. Yeryüzü. Meydan. Satıh. Tarz. Eda. Mevzu. |
| ZEMİN-İ ŞURE: | Çorak yer. |
| ZEMİN-BUS: | (Saygı ve hürmetten dolayı) yeri öpme. |
| ZEMİN-DÂR: | (C: Zemindârân) f. Hâkim. Vâli. |
| ZEMİN-KUB: | f. İkide bir ayağını yere vuran çengi, rakkase. Yer tepici olan at, deve, katır ve benzeri hayvanlar. |
| ZEMİN Ü ZAMAN: | Vakit ve yer. Münasebet. Mevzuya veya mes'eleye olan uygunluk, hâl, vaziyet. |
| ZEMİN-İ ŞURE: | Çorak yer. |
| İçerisinde 'ZEMİN' geçenler | |
| A'MAK-I ZEMİN: | Zeminin derinlikleri. |
| CÜNBİŞ-İ ZEMİN: | Deprem, zelzele, yer sarsıntısı. |
| GÜL-İ ZEMİN: | Meşveret meclisi. |
| HALİFE-İ RUY-İ ZEMİN: | Yeryüzünün halifesi mânâsına gelen bu tabir, Yavuz Sultan Selim Han'dan sonra Osmanlı Padişahları hakkında kullanılmıştır. |
| KÜRE-İ ZEMİN: | Dünya, küre-i arz. |
| NÂF-I ZEMİN: | Zeminin ortası. Mekke-i Mükerreme. |
| NAT'-I ZEMİN: | Yer yüzü. Sath-ı Arz. |
| NEVZEMİN: | f. Yeni çeşit, yeni tarz. |
| RUY-İ ZEMİN: | Yeryüzü. |
| SECDE-BER-ZEMİN-İ HAYRET VE MUHABBET: | Hayret ve muhabbetle yere secde etmek. |
| SERBEZEMİN: | f. Başı yere eğilmiş olan. |
| SERZEMİN: | f. Başını yere koyarak. |
| SECDE-BER-ZEMİN-İ HAYRET VE MU: | Hayret ve muhabbetle yere secde etmek. |
| ZÂNÛ-BE-ZEMİN: | f. Diz çökerek, dizini yere koyarak. |
| ZEMİN-İ ŞURE: | Çorak yer. |
| ZEMİN-BUS: | (Saygı ve hürmetten dolayı) yeri öpme. |
| ZEMİN-DÂR: | (C: Zemindârân) f. Hâkim. Vâli. |
| ZEMİN-KUB: | f. İkide bir ayağını yere vuran çengi, rakkase. * Yer tepici olan at, deve, katır ve benzeri hayvanlar. |
| ZEMİN Ü ZAMAN: | Vakit ve yer. * Münasebet. Mevzuya veya mes'eleye olan uygunluk, hâl, vaziyet. |
| ZİR-İ ZEMİN: | Yeraltı. |
| ZEMİN-İ ŞURE: | Çorak yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEMİN-İ ŞURE : | Çorak yer. |
| ZEMİL : | Tez, hızlı, seri. * Deve yürüyüşünden bir çeşit. |
| ZEMA' : | Tenbel olmak. * Dehşetli olmak. * Acele etmek. * Yırtmak. * Alçak insan, kötü insan. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |