Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEMİN-İ ŞURE: | Çorak yer. |
| ZEMİN-İ ŞURE: | Çorak yer. |
| İçerisinde 'ZEMİN-İ ŞURE' geçenler | |
| İçerisinde 'ZEMİN-İ ŞURE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEMİN-BUS : | (Saygı ve hürmetten dolayı) yeri öpme. |
| ZEMİN : | Kötürüm kimse. |
| ZEMİL : | Tez, hızlı, seri. * Deve yürüyüşünden bir çeşit. |
| ZEMA' : | Tenbel olmak. * Dehşetli olmak. * Acele etmek. * Yırtmak. * Alçak insan, kötü insan. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |