Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEMİSTAN: | f. Kış. Kış mevsimi. |
| ZEMİSTANÎ: | f. Kışlık. Kış mevsimine ait. |
| İçerisinde 'ZEMİSTAN' geçenler | |
| ZEMİSTANÎ: | f. Kışlık. Kış mevsimine ait. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEMİSTANÎ : | f. Kışlık. Kış mevsimine ait. |
| ZEMİL : | Tez, hızlı, seri. * Deve yürüyüşünden bir çeşit. |
| ZEMA' : | Tenbel olmak. * Dehşetli olmak. * Acele etmek. * Yırtmak. * Alçak insan, kötü insan. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |