| Kelime | Anlam |
|---|
| ZENC: | Siyah, kara. |
| ZENCEBİL: | Hoş kokulu bir baharat adı. |
| ZENCERE: | Parmakla fiske vurmak. |
| ZENCİ: | Siyah ırktan olan. Siyâhi. |
| ZENCİR: | f. Zincir. |
| ZENCİR-BEND: | f. Zincire vurulmuş, zincirle bağlı mânasına gelir. Eskiden azılı katiller ve deliler, zincirle bağlandıkları için bu tâbir meydana gelmiştir.
Edb: Her mısranın son kelimesi, bir sonra gelen mısraın ilk kelimesini teşkil etmek şekliyle meydana getirilen manzumelere verilen addır. Divan şâirleri arasında bunun yerine "Redd-ül acz an-is sadr", halk şâirleri arasında ise "Zincirleme" veya "Ayaklı koşma" denilirdi.Safter-i âlemsin, senden hidâyet,Hidâyet menbaı dilde begayet,Begayet cemâlin nur-i beşâret,Beşâret gösterir hüsnün enveri.Enver-i cihansın, senden münevver,Münevver sıfatın zât-ı mükerrer,Mükerrer eyledin dehri serâser,Serâser okunur kenz-i ekberi(Lâ) |
| İçerisinde 'ZENC' geçenler |
|---|
| MERZENCUŞ: | Bir ot cinsi. |
| MERZENCUŞ: | Bir ot cinsi. |
| ZENCEBİL: | Hoş kokulu bir baharat adı. |
| ZENCERE: | Parmakla fiske vurmak. |
| ZENCİ: | Siyah ırktan olan. Siyâhi. |
| ZENCİR: | f. Zincir. |
| ZENCİR-BEND: | f. Zincire vurulmuş, zincirle bağlı mânasına gelir. Eskiden azılı katiller ve deliler, zincirle bağlandıkları için bu tâbir meydana gelmiştir. * Edb: Her mısranın son kelimesi, bir sonra gelen mısraın ilk kelimesini teşkil etmek şekliyle meydana getirilen manzumelere verilen addır. Divan şâirleri arasında bunun yerine "Redd-ül acz an-is sadr", halk şâirleri arasında ise "Zincirleme" veya "Ayaklı koşma" denilirdi.Safter-i âlemsin, senden hidâyet,Hidâyet menbaı dilde begayet,Begayet cemâlin nur-i beşâret,Beşâret gösterir hüsnün enveri.Enver-i cihansın, senden münevver,Münevver sıfatın zât-ı mükerrer,Mükerrer eyledin dehri serâser,Serâser okunur kenz-i ekberi(Lâ) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ZENCEBİL : | Hoş kokulu bir baharat adı. |
| ZEN : | f. Kadın, nisa. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |