Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEVİ: | (Zû. C.) Sahipler. |
| ZEVİ-L EHSAS: | Duygu sahibi olanlar, duyanlar, hissedenler. |
| ZEVİ-L ERHAM: | Yakın akraba. |
| ZEVİ-L ERVAH: | Ruh sahipleri. Hayatlılar, ruhlular. Can sahibi olanlar. |
| ZEVİ-L İDRAK: | İdrak sahipleri. Anlayış ve akıl ile kavrayışlı olan. |
| ZEVİ-L UKUL: | Akıl sahipleri. Aklı olanlar. Tas: Halkı zâhiren, Hakkı bâtınen görenler. |
| İçerisinde 'ZEVİ' geçenler | |
| MÜNZEVİ: | Yalnız başına çekilip kimse ile görüşmeyen, çekilip tek başına bir tarafta duran. * Yalnızlık içinde ibadet eden. |
| MÜNZEVİYÂNE: | f. İnzivaya çekilircesine, tek başına kalır gibi. |
| ZEVİ-L EHSAS: | Duygu sahibi olanlar, duyanlar, hissedenler. |
| ZEVİ-L ERHAM: | Yakın akraba. |
| ZEVİ-L ERVAH: | Ruh sahipleri. Hayatlılar, ruhlular. Can sahibi olanlar. |
| ZEVİ-L İDRAK: | İdrak sahipleri. Anlayış ve akıl ile kavrayışlı olan. |
| ZEVİ-L UKUL: | Akıl sahipleri. Aklı olanlar. * Tas: Halkı zâhiren, Hakkı bâtınen görenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEVİ-L EHSAS : | Duygu sahibi olanlar, duyanlar, hissedenler. |
| ZEV' : | Ölüm sebebiyle gelen sıkıntı, keder. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |