Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEVAT-I MA'DUDE: | Sayılı zevât. Sayılı kimseler. |
| İçerisinde 'ZEVAT-I MA'DUDE' geçenler | |
| İçerisinde 'ZEVAT-I MA'DUDE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEVAT-I KİRAM : | Şerefli, temiz, büyük zatlar. |
| ZEVAT : | (Zât. C.) Zatlar, şahıslar, kimseler. * Üzüm, buğday gibi şeylerin kabuğu. |
| ZEVABE : | (C.: Zevâib) Saç bölüğü. * Zülüf. * Kılıç tasması. |
| ZEV' : | Ölüm sebebiyle gelen sıkıntı, keder. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |