Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ZEVK: Lezzet alma, hoşa gitme, tatma.
Hoş, hoşa giden. Mânevi haz.
Boş vakit geçirmek. Eğlenmek.
Alay etmek. Güzeli çirkinden ayırma kabiliyeti.(Hayatın zevkini ve lezzetini isterseniz, hayatınızı iman ile hayatlandırınız ve ferâizle zinetlendiriniz ve günahlardan çekinmekle muhafaza ediniz... S.)
ZEVK-İ SELİM: En temiz, nezih ve en yüksek derecedeki zevk. Selâmette olan zevk. Meşru dairedeki zevk.
Sezme kabiliyeti.
ZEVK-ÂLUD: f. Zevkli, zevk karışık.
ZEVK-BAHŞ: f. Zevk veren, eğlendiren, neşelendiren.
Meşhur bir cins lâle.
ZEVK-CÛ: (C. : Zevkcuyân) f. Zevkine düşkün. Zevk arıyan.
ZEVKİYYAT: Zevk ve eğlenceye dair hususlar.
ZEVKÎ: Zevkle alâkalı. Zevke âit.
ZEVK-YÂB: f. Lezzet alan, zevklenen.
İçerisinde 'ZEVK' geçenler
EHL-İ ZEVK: Zevklenenler, lezzet alanlar. * Tas: Cenab-ı Hakk'a yakınlıkla, kurbiyetle veya uyanık kalble iman ve Kur'an hakikatlarından zevk alanlar.
ZEVK-İ SELİM: En temiz, nezih ve en yüksek derecedeki zevk. Selâmette olan zevk. Meşru dairedeki zevk. * Sezme kabiliyeti.
ZEVK-ÂLUD: f. Zevkli, zevk karışık.
ZEVK-BAHŞ: f. Zevk veren, eğlendiren, neşelendiren. * Meşhur bir cins lâle.
ZEVK-CÛ: (C. : Zevkcuyân) f. Zevkine düşkün. Zevk arıyan.
ZEVKİYYAT: Zevk ve eğlenceye dair hususlar.
ZEVKÎ: Zevkle alâkalı. Zevke âit.
ZEVK-YÂB: f. Lezzet alan, zevklenen.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ZEVK-İ SELİM : En temiz, nezih ve en yüksek derecedeki zevk. Selâmette olan zevk. Meşru dairedeki zevk. * Sezme kabiliyeti.
ZEV' : Ölüm sebebiyle gelen sıkıntı, keder.
ZE : Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...