Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEVRAKSÜVÂR: | f. Kayığa binen. Sandala binmiş olan. |
| İçerisinde 'ZEVRAKSÜVÂR' geçenler | |
| İçerisinde 'ZEVRAKSÜVÂR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEVRAK : | Kayık, sandal. * Mekke'de yapılan ve içine zemzem koymaya mahsus olan kap, ibrik. |
| ZEVRA' : | Bağdat. * Dicle nehri. * Eğri ve eğilmiş nesne. Yay. * Derin kuyu. * Uzak yer. |
| ZEVR : | Yalan, kizb. * Bâtıl mâbud. * Ziyaret etmek. * Göğüs üstü. |
| ZEV' : | Ölüm sebebiyle gelen sıkıntı, keder. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |