Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEYN: | Zinet, süs. Süslemek. |
| ZEYN-ÜD DİN: | Dinin süsü, dinin zineti. |
| ZEYN-AB: | (Kürdçe) Su kaynağı, pınar. |
| ZEYNEB: | Eski fetva metinlerinde kadını temsil eden isimlerden biri. Gül. (Bak: Hatice) |
| ZEYN-ÜL ABİDİN: | (Zeynel âbidîn) Lügat mânası: İbadet edenlerin zineti. (Hi: 38-94) Oniki İmamın dördüncüsü olan zât (R.A.). Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm'ın torunu olan Hazret-i Hüseyin'in ortanca oğlu. Asıl adı: Ali'dir. Tâbiînin büyüklerindendir. Medine-i Münevvere'de vefat etmiştir. (Rahmetullâhi Aleyh) |
| İçerisinde 'ZEYN' geçenler | |
| NAKİZEYN: | Karşılıklı iki zıt şey. |
| NAKZEYN: | İki zıt, zıtlar. Birbirine muhalif iki şey. |
| ZEYN-ÜD DİN: | Dinin süsü, dinin zineti. |
| ZEYN-AB: | (Kürdçe) Su kaynağı, pınar. |
| ZEYNEB: | Eski fetva metinlerinde kadını temsil eden isimlerden biri. * Gül. (Bak: Hatice) |
| ZEYN-ÜL ABİDİN: | (Zeynel âbidîn) Lügat mânası: İbadet edenlerin zineti. * (Hi: 38-94) Oniki İmamın dördüncüsü olan zât (R.A.). Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm'ın torunu olan Hazret-i Hüseyin'in ortanca oğlu. Asıl adı: Ali'dir. Tâbiînin büyüklerindendir. Medine-i Münevvere'de vefat etmiştir. (Rahmetullâhi Aleyh) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEYN-ÜD DİN : | Dinin süsü, dinin zineti. |
| ZEY' : | (Zeyean) Duyulma. Meydana çıkıp yayılma. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |