Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEYN-ÜD DİN: | Dinin süsü, dinin zineti. |
| İçerisinde 'ZEYN-ÜD DİN' geçenler | |
| İçerisinde 'ZEYN-ÜD DİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEYN-ÜL ABİDİN : | (Zeynel âbidîn) Lügat mânası: İbadet edenlerin zineti. * (Hi: 38-94) Oniki İmamın dördüncüsü olan zât (R.A.). Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm'ın torunu olan Hazret-i Hüseyin'in ortanca oğlu. Asıl adı: Ali'dir. Tâbiînin büyüklerindendir. Medine-i Münevvere'de vefat etmiştir. (Rahmetullâhi Aleyh) |
| ZEYN-AB : | (Kürdçe) Su kaynağı, pınar. |
| ZEYN : | Zinet, süs. Süslemek. |
| ZEY' : | (Zeyean) Duyulma. Meydana çıkıp yayılma. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |