Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZIA: | İşlenir toprak. Tarla. |
| ZIAR: | Devenin ağzını bağlamak. |
| ZİAB: | (Zi'b. C.) Kurtlar, canavarlar. |
| ZİAMET: | (Bak: Zeâmet) |
| İçerisinde 'ZIA' geçenler | |
| CEZİA: | (C.: Cezâyi) Koyun sürüsü. |
| İNZİAC: | Yerinden koparma, sökülme. * Tas: Allah'a tam teveccüh ederek dünyevî emelleri bırakmak. |
| MURZİA: | (Rızâ. dan) Çocuğa süt emziren. Meme veren. Sütnine. Bebeğe süt vermek üzere para ile tutulmuş kadın. |
| MÜTEVAZİÂNE: | f. Tevazu ile. Mütevazi kimseye yakışır surette. |
| NAZİAT: | Hz. Azrâil'in (A.S.) avenesi olan bir taife melâike ki; şerli ve kötü ruhlu insanların canlarını şiddetle alırlar. * Nez'edenler. Çekip koparanlar. |
| NAZİAT SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 79. Suresidir. Sâhire ve Tâmme Suresi de denir. |
| NEZİA: | (C.: Nezâyı') Aşiretinden başkasına nikâhlanmış olan kadın. |
| TEVZİÂT: | (Tevzi'. C.) Tevziler, dağıtmalar. * Herkese payını vermeler. |
| ZİAB: | (Zi'b. C.) Kurtlar, canavarlar. |
| ZİAMET: | (Bak: Zeâmet) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZİAB : | (Zi'b. C.) Kurtlar, canavarlar. |
| Zİ : | Kılık, kıyafet. Elbise. |