Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZUAMA: | (Zaim. C.) (Zeâmet. den) Kefiller. Büyük tımar sâhipleri. |
| İçerisinde 'ZUAMA' geçenler | |
| İçerisinde 'ZUAMA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZUAFA : | (Zayıf. C.) Zayıflar. Zayıf olanlar. |
| ZÛ : | Kelimenin başına gelerek "sâhip, mâlik olan" mânasını verir. (Bak: Zâ) |