Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZUD: | f. Çabuk, tez, hemen olan, acele. |
| ZUD: | Üçten ona kadar olan develer. |
| ZUDAŞNA: | (Zud-âşnâ) f. Her gördüğü kimseyle dost olan. |
| ZUDENDAZ: | (Zud-endâz) f. Akla geldiği şekilde, düşünülmeden söylenen söz. |
| ZUDHİZ: | f. Vazifesini çok çabuk gören hizmetkâr. |
| ZUDÎ: | f. Tezlik, çabukluk. |
| ZUDRES: | f. Çabuk erişen. |
| ZUDSİR: | f. Faydasız. Menfaatsiz. Kötü huylu. Bir şeyden çabuk bıkan, usanan. |
| ZUDTER: | f. Daha çabuk. |
| İçerisinde 'ZUD' geçenler | |
| BÂZUDİRÂZ: | f. Kolu uzun olan. * Nüfuzlu, sözü geçer. * Müdahaleci. * Zâlim, zulmeden. |
| EFZÛD: | f. Çoğalan, artan, tekessür eden, tezayüd eden. |
| FÜZUD: | f. Çoğaltan, ziyadeleştiren, artıran. Muhabbet-füzud $ : Muhabbet artıran, sevgi artıran. |
| MAHZUD: | (Mahdud) Silinmiş, tesviye edilmiş. * Düzgün. * Meyvesinin çokluğundan dalları basıp bükülmüş. |
| MANZUD: | Sık yetişmiş ağaç. * Üstüste istif edilmiş. |
| TEAZUD: | Kol kola tutunma. * Mc: Yardım. |
| ZUDAŞNA: | (Zud-âşnâ) f. Her gördüğü kimseyle dost olan. |
| ZUDENDAZ: | (Zud-endâz) f. Akla geldiği şekilde, düşünülmeden söylenen söz. |
| ZUDHİZ: | f. Vazifesini çok çabuk gören hizmetkâr. |
| ZUDÎ: | f. Tezlik, çabukluk. |
| ZUDRES: | f. Çabuk erişen. |
| ZUDSİR: | f. Faydasız. Menfaatsiz. * Kötü huylu. * Bir şeyden çabuk bıkan, usanan. |
| ZUDTER: | f. Daha çabuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZUDAŞNA : | (Zud-âşnâ) f. Her gördüğü kimseyle dost olan. |
| ZÛ : | Kelimenin başına gelerek "sâhip, mâlik olan" mânasını verir. (Bak: Zâ) |