"Besmelenin azamet-i kadrine en kat’î bir hüccet şudur ki; İmam-ı Şâfiî (r.a.) gibi çok büyük müçtehidler demişler: Besmele tek bir âyet olduğu halde, Kur’ân’da yüz on dört defa nâzil olmuştur.” İzah eder misiniz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

İmam Şafi Hazretleri; “Besmele tek bir âyet olduğu halde, Kur’ân’da yüz on dört defa nâzil olmuştur” demekle besmelenin insan hayatında ne kadar büyük bir öneme sahip olduğunu vurgulamıştır.

Kur’ân-ı Kerîm’de her bir sûre başında besmeleye yer verilmesi, besmelenin Allah katında ne kadar ehemmiyetli olduğunu gösteriyor. Kim Allah’ın değer verdiğine değer verirse, Allah da ona değer verir. Bu bakımdan, her işimizde besmele dilimizin virdi olmalıdır.

İnsan besmele çektiğinde Allah, Rahmân ve Rahîm isimlerini hatırlamakla sonsuz bir ilim, irade ve kudrete istinad etmiş oluyor.

"O (mektup) Süleyman'dandır, rahmân ve rahîm olan Allah'ın adıyla (başlamakta)dır." (Neml, 27/30)

Âyeti nâzil olduktan, sonra Peygamber Efendimiz (asm) hayatının sonuna kadar, bütün Müslümanlar da o günden sonra her işe başlarken artık hep "Bismillâhirrahmânirrahîm"i kullanmışlardır.

Ayrıca Hz. Peygamber (asm) “Besmelenin yazıldığı ilk satıra, başka hiçbir şeyin yazılmamasını” da emretmiştir. (1)

“Davud oğlu Süleyman (a.s.) ve benden başka hiçbir peygambere indirilmeyen bir âyet bana indirildi. Bu âyet 'Bismillâhirrahmanirrahim'dir."(2)

“Besmele ile başlanmayan her önemli iş sonuçsuz kalır.”(3)

Hadîsi de besmelenin ehemmiyetini güzel bir şekilde izah etmektedir.

İslâm, kişinin her hayırlı işe Allah’ın adı ile başlamasını emreder. Eğer bu şuurlu bir şekilde ve samimiyetle yapılırsa, şu üç güzel neticeyi doğuracaktır:

Birincisi, kişiyi kötülükten uzak tutar. Çünkü Allah ismi, onu kötü bir niyettten veya davranıştan alıkoyar.

İkincisi, kişi meşru bir işe başlarken Allah’ın adını anarsa, onun her hareketi Allah'ın rızasına uygun olur.

Üçüncüsü, kişi, Allah’ın ihsanına mazhar olur ve şeytanın desiselerinden korunur. Çünkü kim Allah’a yönelirse, Allah da ona teveccüh eder. .(4)

Dipnotlar:

(1) bk. DİA Besmele md. Kurtubî, I,92; Kalkaşendî, VI, 211-215’den.
(2) bk. İbn Kesîr, Tefsir, İstanbul, 1984, I, 33.
(3) bk. Münavî, Feyzu’l-Kadir, V, 13.
(4) bk. Mevdudî, Tefhim, trc. Komisyon, İstanbul, 1996, I, 40.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...