"Kimin haddi var ki, risalelerin birisine el uzatsın veyahut bir sahifesine dil uzatsın veyahut bir cümlesini tenkit etsin..." Bu ifadeler mübalağalı değil mi?

Değerli Kardeşimiz;

“Kimin haddi var ki, risalelerin birisine el uzatsın veyahut dil uzatsın, veyahut bir cümlesini tenkid etsin, veyahut bir kelimesine, hatta bir harfine ve belki bir noktasına itirazda bulunsun.”(1)

Bu ifadeler Risale-i Nur'un Kur’an ve sünnet mihengine vurulduktan sonra ne denli kuvvetli, sağlam, istikamet üzerine giden bir tefsir olduğunu ifade etmek için sarf edilmişler. Ve bu ifadeler Üstada değil, talebelerine aittir. Talebeler de Risale-i Nur'u tetkik ve tahkik ettikten sonraki kanaatlerini ifade ediyorlar.

Ayrıca bu tarz ifadeler, eserlerin başında bulunan takrizler nev’indendir.

Takriz; o hususta selahiyetli birinin yazdığı ve eserin başına konulan, övücü takdim yazıları manasına geliyor. Takrizler ekseriyetle biraz heyecanlı olur.

Bu talebelere gidip; "Risale-i Nur tenkit edilemez bir eser midir?" diye sorulsa, onların vereceği cevap; "Elbette tenkide açıktır, zira vahiy değildir" diyeceklerdir.

Üstadımızın ve Risale-i Nur'un mesleğinde; sorgulama, mantık, muhakeme ve hikmet düsturları esastır. Gözü kapalılık, sorgulamama, teslimiyet, mukallitlik ve mutaassıbane haller, bu mesleğin mahiyetine zıttır.

Üstad Hazretleri bu hususta şöyle buyurur:

“Bana karşı hüsn-ü zannınızı kabul etmem. Zira bir dessasa da hüsn-ü zan edebilirsiniz. Benim ve diğerlerinin fikirlerinin akıbetine ve sonuçlarına bakınız. Çünkü şüpheli ağaçları ayıran meyveleridir. Çok silik söz var ticarette geziyor. Siz mihenge vurmadan almayınız. Hatta benim sözlerimi dahi, ben söylediğim için hüsn-ü zan edip tamamını kabul etmeyiniz. Sözlerim hayalinizin elinde kalsın, akıl mihengine vurunuz. Altın çıktı ise kalbinizde saklayınız. Aksi halde bedduayı arkasına takınız, bana havale ediniz ve gönderiniz. Belki bende müfsidim bende bozuyor olabilirim.”(2)

Üstadımızın hayatı, eserleri ve davası yıllarca muhakeme ve tetkik edilmiş, ehl-i vukufça didik didik edilerek raporlar tanzim edilmiştir. Neticede telifatın ve davasının ehil insanlarca sağlamlığı ve mükemmelliği tesbit edilmiştir.

“Yazılan Sözler tasavvur değil, tasdiktir; teslim değil, imandır; marifet değil, şehadettir, şuhuddur; taklid değil tahkiktir; iltizam değil, iz'andır; tasavvuf değil, hakikattır; dava değil, dava içinde bürhandır.” (Mektubat)

Böyle bir dava adamının fikir ve düşüncelerinin; araştırma, inceleme ve sorgulamaya kapalı olduğunu iddia etmek, bu mesleğin hususiyetleriyle taban tabana zıttır.

Dipnotlar:

(1) bk. Barla Lahikası, 274. Mektup.
(2) bk. Münazarat.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü