"Mazlumun ahı ta Arşa kadar gider." İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"Ben şimdi hürriyetime çok muhtacım. Yirmi seneden beri lüzumsuz ve haksız ve faidesiz tarassutlar artık yeter! Benim sabrım tükendi. İhtiyarlık zafiyetinden, şimdiye kadar yapmadığım bedduayı yapmak ihtimali var. 'Mazlumun âhı tâ Arşa kadar gider.' (bk. Buharî, Cihad: 18, Müslim, İman: 29) diye bir kuvvetli hakikattir." (Emirdağ Lâhikası-I, 2. Mektup)

Bediüzzaman Hazretlerinin Emirdağ Lâhikası’nda zikrettiği bu ifade, kaynağını doğrudan doğruya Hz. Muhammed (asm)'in hadis-i şeriflerinden alan ve kâinattaki mutlak adalet dengesini sarsıcı bir netlikle ortaya koyan bir hakikattir.

Bu veciz sözün ihtiva ettiği derin manaları ve hakikat tabakalarını şu şekilde anlayabiliriz:

Doğrudan ve Engelsiz Ulaşım:

"Tâ Arşa kadar gider" ifadesi, zulme uğrayan bir insanın duasının veya kalbi feryadının önünde hiçbir insani, maddi ya da mekanik engelin duramayacağını anlatır. Hadislerde de belirtildiği üzere, mazlum ile Allah’ın kabul makamı arasında hiçbir perde yoktur; o ah, doğrudan ilahi huzura arz edilir.

İlahi Adaletin Teminatı:

Dünyevi güçler, makamlar veya zalimler ne kadar güçlü görünürse görünsün, mazlumun sığınabileceği hiçbir kapı kalmadığında yöneldiği yer doğrudan doğruya kâinatın sahibidir. Bu söz, dünyada hakkını alamayan, sesini duyuramayan çaresizlerin arkasında mutlak bir adalet ve koruma mekanizmasının (Galebe-i İlahiye) olduğunu ilan eder.

Zalimler İçin Dehşetli Bir İhtar:

Bu ifade aynı zamanda zulmedenlere yönelik çok ciddi bir ikazdır. Yapılan haksızlığın, hak sahibinin bir iç çekişiyle veya sessiz bir gözyaşıyla bile olsa arş-ı âlâyı titretebileceğini, dolayısıyla cezasız kalmayacağını hatırlatır.

Zulüm geçici bir süre için devam ediyor gibi görünse de mazlumun ahı ilahi mahkemenin en süratli ve en tesirli dilekçesidir. Nihayetinde adalet-i ilahiye tecelli eder ve o kırık kalpten çıkan ah, zalimin dünyasını da ahiretini de yıkan bir cezaya dönüşür.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü