"Madem o var, sana bakar; sana her şey var. Asıl gurbette, kimsesizlikte kalan odur ki, iman ve teslimiyetle ona intisap etmesin veya intisabına ehemmiyet vermesin." ne demektir?

Değerli Kardeşimiz;

Bu harika nükte; çok derin bir hakikati haykırıyor. İnsanın bu dünyadaki en büyük korkularından biri olan yalnızlık ve gurbet hissini kökünden söküp atıyor. İfadelerin kalbe dokunan manalarını şöyle ele alabiliriz:

"Madem o var, sana bakar; sana her şey var."

Eğer kâinatın bir sahibi, bir yaratıcısı var ve o seni görüyor, biliyor, her an seninle ilgileniyorsa, sen aslında hiçbir şeyini kaybetmiş sayılmazsın. Her şey onun (c.c) mülkü olduğu için, ona sığınan insan her şeye sahip olmuş gibi bir zenginliğe ve güvene kavuşur.

Asıl gurbet ve kimsesizlik: Biz gurbeti genellikle memleketten uzak kalmak, kimsesizliği ise etrafımızda insanların olmaması olarak düşünürüz. Ancak bu cümle tanımı tamamen değiştiriyor. Gerçek gurbet, mekânsal bir uzaklık değil; ruhun, kendisini yaratan Zat'tan uzak düşmesidir.

İntisap etmek: İntisap, bir yere mensup olmak, bağlanmak demektir. Bir askerin arkasındaki devlete güvenerek rahat etmesi gibi, insan da iman ve teslimiyetle Sultan-ı Kâinat'a intisap eder. Bu bağı koparan veya bu bağa önem vermeyen kişi, etrafı insanlarla dolu bile olsa, kalben ve ruhen mutlak bir yalnızlığın, korkunç bir gurbetin içindedir.

Bu vecize bize, yalnızlık ve acizlik hissettiğimiz anlarda bakış açımızı tamamen değiştirecek bir reçete sunuyor. Dünyadaki hiçbir dost, hiçbir sığınak kalıcı değildir; hepsi bir gün bizi bırakıp gider veya gitmeye mecbur kalır.

Ancak her şeyi gören ve bilen bir Yaratıcı'ya imanla bağlanmak, insana öyle bir emniyet verir ki, kişi zindanda bile olsa kendisini sarayda gibi huzurlu hissedebilir.

Gerçek yalnızlık, kimsenin olmaması değil, onun (c.c) varlığından habersiz yaşamaktır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü