"Binler Müslümanların hayat-ı ebediyelerini mahveden ve yüzer ehl-i imanın su-i âkıbetine ve müthiş günahlara sevk eden adamlara şefkatkârâne taraftar olmak..." İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"Meselâ, kâfir ve münafıkların cehennemde yanmalarını ve azap ve cihad gibi hadiseleri kendi şefkatine sığıştırmamak ve tevile sapmak, Kur'ân'ın ve edyân-ı semâviyenin bir kısm-ı azîmini inkâr ve tekzip olduğu gibi, bir zulm-ü azîm ve gayet derecede bir merhametsizliktir."

"Çünkü mâsum hayvanları parçalayan canavarlara himayetkârâne şefkat etmek, o biçare hayvanlara şedit bir gadr ve vahşi bir vicdansızlıktır. Ve binler Müslümanların hayat-ı ebediyelerini mahveden ve yüzer ehl-i imanın su-i âkıbetine ve müthiş günahlara sevk eden adamlara şefkatkârâne taraftar olmak ve merhametkârâne cezadan kurtulmalarına dua etmek, elbette o mazlum ehl-i imana dehşetli bir merhametsizlik ve şenî bir gadirdir." (1)

Birisi küfür ve dinsizlik adına bir kitap yazar, binlerce insanı şek ve şüpheye düşürür ve iman dairesinden çıkmalarına vesile olur. Binlerce insanın imanının gitmesine vesile olan bu dinsize acımak ve onu cehennemden kurtarmaya çalışmak ya da onun yanmasını aklına sığıştıramayıp cehennemi ve azabı inkâr etmek tam bir safsata ve dalalettir. Masum hayvanları parçalayan canavara acımak gibi.

Benzer bir mantık günahlar için de geçerlidir. Bir edepsiz ve hayâsız, kitle haberleşme vasıtalarını kullanarak milyonlarca insanı ifsat eder, günaha sokar ve yoldan çıkarır. Böyle bir günaha sebep olan bu edepsiz adamın cehennemde yanmasını şefkate zıt görmek, en büyük bir dalalettir.

Küçücük bir kız çocuğunun ırzına geçip sonra onu parçalara ayırarak öldüren bir caninin idam edilmesine, "Ben idama karşıyım" demek de en büyük cehalet ve dalalettir. Aynı elim hâdise o kişinin kendi başına gelse yine böyle düşünür mü acaba?

İnsanlara ve Müslümanlara maddî ve manevî zararlar veren kişilere, yaptıkları bazı dünyevî faydalı işlerden dolayı dua etmek, onların aleyhlerine konuşturmamak ve hatta savunmak da tam bir safdilliktir.

Bu tarz merhametler, yersiz ve yolsuzdur. Sonsuz merhamet sahibi Allah, böyle cani ve alçakların cezalandırılmasını uygun görürken, bizim cüz’î şefkatimizle o canilere acımak adına cehenneme, azaba, idama karşı çıkmamız ya da inkâr etmemiz tam bir tam bir ahmaklıktır.

Su-i akıbet, ya küfre girip ebedî cehennemi boylamakla olur ya da günahlar yüzünden kabir ve cehennem azabına maruz kalmakla olur. Nihayetinde her iki durum da kötü bir akibettir.

(1) bk. Kastamonu Lâhikası, (46. Mektup).

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü