Üstad azami takva ehli olduğu hâlde, neden kendini günahkâr görüyor?

Değerli Kardeşimiz;

Günah nisbi bir kavramdır; nispet edildiği kişiye göre farklı bir anlam kazanır. Mesela;

- Farzları terk edip, kebairi işleyen birisi için günah kavramı; haramları işlemek manasındadır.

- Farzları yapıp, kebairi işlemeyen, lakin sağairden de kendini alamayanlar için günah; küçük günahlar manasındadır.

- Farzları yapan, kebairi terk eden, sağairden de uzak duran, lakin nefis ve kalbin manevî hastalıklarını tedavi edemeyenler için; nefis ve kalbin marazları günah sayılıyor.

- Farzları yapan, kebairi terk eden, sağairden de uzak duran, nefis ve kalbin manevî hastalıklarını tedavi eden, lakin daha fazla ibadet edemeyenler için; daha ziyade ibadet ile meşgul olmamak günah addediliyor...

Üstad Hazretlerinin günahları, bizim hakiki günahlarımız türünden değil, kendi manevî âlemindeki terakki ve mertebe kat edişlerinden ortaya çıkan bir günah telakkisidir. Büyük zatlar sürekli manevî terakki içinde oldukları için, mesela üçüncü makamda bulunmak, ikinci makama göre günahtır diye addediyorlar. Eskilerin; "Hasenat-ı ebrar, seyyiat-ı mukarrebindir." ifadesi meselemize tam ışık tutmaktadır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü