"Maddi ve ferdi ve fâni şahsın mahiyeti nazara alınmamalı." ifadesini nasıl anlamalıyız? Mahiyetini nazara almamak ne demektir?

Değerli Kardeşimiz;

"Bu zaman cemaat zamanıdır. Ehemmiyet ve kıymet, şahs-ı manevîye göre olur. Maddî ve ferdî ve fâni şahsın mahiyeti nazara alınmamalı. Hususan benim gibi bir biçarenin kıymetinden bin derece ziyade ehemmiyet vermekle, bir batmanı kaldırmayan zayıf omuzuna binler batman ağırlığı yüklense, altında ezilir."(1)

Bu paragrafta Üstad Hazretleri şahsını değil, Risale-i Nur'u ve cemaatin şahs-ı manevîsini nazara veriyor. Yani eski zamanda olduğu gibi, bir mürşidin şahsî kemalatı ile hizmet etme dönemi bitti, yerine şahs-ı manevî ve himmet geldi. Çünkü küfür ve inkâr, bir cemaat şeklinde dine hücum ediyor. Şahıs ne kadar mükemmel ve deha da olsa, bu küfür cemaatinin karşısında mukavemet edemez, denilmek isteniyor.

Yoksa şahısların kabiliyetleri, meziyetleri, güzel vasıfları ve hizmetleri bütünü ile yok sayılsın, ondan istifade edilmesin, denilmiyor. Şahsın kabiliyet ve tecrübeleri; cemaatin bünyesine büyük bir kuvvet verir, cemaat bu şahıstan istifade eder. Cemaati teşkil eden fertler ne kadar keyfiyetli olursa, cemaat de o kadar keyfiyetli ve metin olur.

Şahısların istidat ve meziyetleri değil, benlik ve enaniyetleri cemaatin havz-ı müşterekinde eritilmelidir.

(1) bk. Kastamonu Lâhikası, (2. Mektup)

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü