"Medine-i medeniyet-i münevveresi, tam hürriyet-i şer’iyeyi tatbik eden Devlet-i Osmâniyedir." Osmanlı tam tatbik etmiş mi? Üstad, Abdulhamid dönemini neden tenkit ediyor?

Bir hususun anlaşılmasında fayda var.Siyasi tercihler ve bu tercihten neşet eden hal çareleri, fikirler, usuller ve yöntemler başka-başkadır.Yeter ki İslama-İmana- Güzel AHLAKA ve İnsanlık içinde kabul görmüş KAİNAT hakikatlerine(yaratılışa) aykırı olmasın . Hatta bazı olur ki İnsan başka hal çaresi bulamaz Yaratana sığınıp ehveni şer mesabesinde bir icraatta veya tercihte de bulunabilir.Üstadın bu kabil tercihleri - hata olarak değerlendirilse bile-Ahlaka ve İslama aykırı değilse onun tercihi olarak kabul görmelidir.Hem bu gibi durumlarda esas olan niyettir. HALİS NİYET hataları sevaba çevirtir.Dinin esası samimiyetten geçer.BU da İhlasa inkılap eder.Hem İttihat ve Terakkinin önde gelen adamları dahi Abdülhamit'in vafaatında ''Bizi bırakıp BU KARANLIK GÜNDE nereye gidiyorsun BABA'' diye göz yaşlarını tutamamışlardır. Osmanlı Devleti ALİYYESİ İslam-İman konusunda samimi idi.Hiç bir zaman gayrımüslim bir devletle bir olup Müslüman bir ülkeyle savaşmadı.Kendisine sığınan kim olursa olsun kol kanat gerdi,ihanet etmedi.Yapabildiği kadar Şeriata bağlı kaldı.Sultan 3.Mustafa'nın ''Alem REzil olmuş sanmayın ki bizde düzele'' diye feryat eden şiirlerini unutmayalım.Vazifeye layık ahlak ve ehliyette Adam bulamamaktan çok yakınmıştır.Sonuç ta Medeniyetler Yüksek meziyetli insanlar ile kurulur ve yükselir.İnsanlar bu yüceliği kaybettiğinde çökmeye ve sonunda da sönmeye mahkum olur.İşte Sultan Abdülhamit ve Üstad gibi şahıslar o sönmeye yüz tutmuş mangal da ısı ve ışık saçmaya çalışan KOR ATEŞİ gibiydiler. Son bir güçle etrafı sonuna kadar aydınlattılar. Vazifelerini İFA edip bu fani alemden gittiler.ALLAH ONLARDAN EBEDİYYEN RAZI OLSUN.