Üstad bir yandan "Manevi füyuzatımdan vazgeçtim" derken, diğer taraftan nefsin ıslahı, manevi kemalat, tasavvuf konularına da değiniyor?

Değerli Kardeşimiz;

Bu gibi ifadelerle Üstad Hazretleri zamanın ilcaat ve şartlarına vurgu yapıyor.

Evvela, bu zamanda ekser insanlar imanda şek ve şüphe içinde ve farzlar terk edilmiş; böyle bir ortamda feyiz ve kemalattan bahsetmek ve ona teşvik etmek hale mutabık bir davranış olmaz. Bu yüzden, Üstad Hazretleri hali zamana mutabık olarak iman ve ıslahı nefis üzerinde duruyor.

İkinci olarak, zamanın müsaadesizliği belki uygulama açısından tarikata müsait değildir, lakin onlardan ilmi bir şekilde bahsedilmesine mâni değildir.

Üçüncü olarak, nefsin ıslah edilmesi sadece tarikata ait bir husus değildir, bu umumidir, sadece ıslah metotları farklılık arz eder. Meselâ; Nakşilikteki nefsin ıslah metodu ile Kadirilikteki ıslah metotları farklı olabilir, ama asıl olan nefsin ıslah ve terbiye edilmesidir. Sahabeler de nefsini ıslah ve terbiye etmişler, lakin onların ıslah metodu ile tarikatın ıslah metodu arasında çok fark var.

Mesela, tarikatın ıslah metodu olan riyazet ve çilenin bu zamanda tatbiki kabil değildir. Zaten Üstad Hazretlerinin müşkül dediği kısım bu noktadır, yoksa nefsin ıslahını mutlak manada terk etmek mümkün değildir. Risale-i Nurlar tahkiki iman metodu ile nefsi ıslah ve terbiye ediyor. Yani imanı taklitten tahkike çevirince, nefis de kolay ve zahmetsiz ıslah ve terbiye olunur.

Dördüncü olarak, Üstad Hazretleri hem ehli bidate karşı tarikatı müdafaa hem de tarikatın içine girmiş bir takım yanlış ve hataları tashih için tarikattan bahsediyor. Yoksa tarikatı ders vermek ya da ona teşvik etmek için bahsetmiyor.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü