Block title
Block content

Birinci Hatve'de ifade edilen "Tezkiye-i Nefs" insanın ayıbını kabul etmesi midir?

 
Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Burada Üstat nefsin çok tehlikeli bir özelliğinden bahsediyor. Bu özellik ise nefsin kendini mükemmel ve kusursuz bilip, kusur ve ayıplardan kendini tenzih etmesidir. Böyle olunca, kulluk yolu da tıkanmış oluyor. Zira kulluğun en temel ve elzem gereği ise insanın nihayetsiz acz, fakr, kusur gibi halleri ile Allah’ın isim ve sıfatlarına ayna olmaktır. İşte nefsin bu damarı, bu kulluğun önünde bir engel teşkil ediyor. Bu ayıp ve kusurunu kabul etmemesi için, namaz kılmamaktan tut, en basit bir kusura kadar hepsi girer.

İnsan nefsindeki halleri görmezden gelip, kendini sudan bahaneler ile savunur ve avutur. Bu da kulluğun önünde duran bir settir. Hatta bu kusur ve ayıbını görmemek damarı fazla işlettirilirse, sonu Allah muhafaza firavuniyettir. Nefis kendini avukat gibi savunur. Hiçbir kusur ve ayıbı üstüne almaz. Bu kusur ve ayıbın yelpazesi geniştir. Bazen namaz kılmanın zor gelmesi, bazen kalbindeki hastalıklarının farkına varamamak, bazen kendini beğenmek gibi herkeste farklı farklı olabilir.

İlgili kısmı okumak için tıklayınız:

Sözler, Yirmi Altıncı Söz, Zeyl.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör

Paylaş
Yükleniyor...