İmanın ehemmiyeti hakkında bilgi verir misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"... bâhusus mânevî hasâretlerden kurtulmanın çare-i yegânesi iman ve a’mâl-i saliha olduğu gibi ve mefhum-u muhalifiyle, o hasâretin de sebeb-i yegânesi küfür ve küfran, şükürsüzlük, yani imansızlık, fısk ve sefahet olduğunu gösterdi."(1)

Bu cümleden de anlaşılacağı gibi, insanın manevî kayıplarından kurtulmasının çaresi, başta Allah'a iman olmak üzere iman esaslarına tereddütsüz inanmasıdır.

"Çünkü imansızlık başka şeylere benzemiyor. Zulümde, fıskta, kebâirde birer menhus lezzet-i şeytaniye bulunabilir. Fakat imansızlıkta hiçbir cihet-i lezzet yok. Elem içinde elemdir, zulmet içinde zulmettir, azap içinde azaptır."(2)

İmansızlık elem içinde elem, karanlık içinde karanlıktır. İşte iman bu elemleri ve karanlıkları izale edip, tersine çeviriyor.

"Evet, her hakikî hasenât gibi, cesaretin dahi menbaı imandır, ubûdiyettir. Her seyyiât gibi cebânetin dahi menbaı dalâlettir. Evet, tam münevverü'l-kalb bir âbidi, küre-i arz bomba olup patlasa, ihtimaldir ki, onu korkutmaz."(3)

İnsanda bulunan bütün güzelliklerin kaynağı iman olduğu gibi, cesaretin de kaynağı imandır. Bütün kötülüklerin kaynağı küfür olduğu gibi, korkaklığın da kaynağı küfürdür.

Bir bina için temel ne ifade ediyor ise; insan için de iman onu ifade eder.

Bir ağaç için kök ne manaya geliyorsa; insan için de iman o manaya gelir.

Bir ülke için devlet nizamı ne kadar ehemmiyetli ise; insan için de iman o derece elzemdir.

İman ebedî cennet hayatının senedi, vesikası, şartı, vizesi hükmünde olduğu için; yeryüzünde bulunan her şeyden daha hayırlı, daha ehemmiyet ve daha zaruri bir nimettir. İman olmadan ebedî cennet hayatı kazanılamıyor.

İmanın varlığı nasıl ebedî cennet hayatının kazanılmasını sağlıyor ise; imansızlık da ebedî cehennem hayatına sebebiyet veriyor. Yani imansızlık bedelsiz kalmıyor, bedeli içinde ebedî kalacağı dehşetli bir cehennem hayatı oluyor.

Dolayısı ile insan için hayatta en mühim sermaye ve en büyük nimet iman oluyor. En dehşetli, en sarsıcı, en zararlı durum da imansızlık oluyor. Dünyanın hiçbir meselesi imanla kabre girip / girmemeden daha mühim olamaz.

İman insan için ekmek, su, hava gibidir; nasıl insan bedeni ekmeksiz, havasız ve susuz yaşayamaz ise, insanın kalp ve ruhu da imansız yaşayamaz.

Dipnotlar:

(1) bk. Kastamonu Lahikası, 126. Mektup.
(2) bk. Mektubat, On Altıncı Mektup.
(3) bk. Sözler, Üçüncü Söz.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü