Üstad'a, talebeleri olarak rabıta yapabilir miyiz? Manevi âlemde ondan ders almamız mümkün mü?
Değerli Kardeşimiz;
Biz Üstad Hazretlerini, vefatından sonra da tasarrufu devam eden evliyalardan olarak kabul ediyoruz. Bu yüzden, hususi bir takvası ve kalbi keskinliği olan Nur şakirtlerinin, manevî âlemde Üstad Hazretleri ile görüşmesi ya da rabıta kurması mümkün ve vaki olabilir diye anlıyoruz. Evliyaların maddî ve manevî himmeti nasıl hak ve vaki ise, Üstad Hazretlerinin de maddî ve manevî himmeti hak ve vakidir. Kalbi ve maneviyatı hüşyar olan Nur talebeleri manen bunu tasdik ediyorlardır.
Lakin şunu da nazardan çıkartmamak gerekir ki, Üstad Hazretleri ile Nur talebeleri arasındaki en büyük rabıta ve iletişim, Risale-i Nurlardır. Bu yüzden, Üstad Hazretleri şahsını bir şeyh gibi nazara vermiyor, nazarları daima Risale-i Nurlara tevcih ediyor.
Üstadımız bir risalesinde şöyle der:
"Benimle görüşmek isteyen aziz kardeşlerime beyan ediyorum ki:"
"İnsanlarla görüşmeye zaruret olmadıkça tahammülüm kalmadığından, hem şimdi tesemmümden, zâfiyetten, ihtiyarlıktan ve hasta bulunmuş olmaktan dolayı fazla konuşamıyorum. Buna mukabil, kat'iyen size haber veriyorum ki, Risale-i Nur'un herbir kitabı bir Said'dir. Siz hangi kitaba baksanız, benimle karşı karşıya görüşmekten on defa ziyade hem faydalanır, hem hakikî bir surette benimle görüşmüş olursunuz. Ben şuna karar vermiştim ki, Allah için benimle görüşmek isteyenleri, görüşmediklerine bedel, her sabah okuduklarıma, dualarıma dahil ediyorum ve etmekte devam edeceğim."
"Şimdi bir iki aydır Üstadımız bir hizmetkârıyla dahi konuşamıyor. Konuştuğu vakit bir hararet başlıyor. Bunun hikmetini bir ihtara binaen söyledi ki:"
"Risale-i Nur bana hiç ihtiyaç bırakmıyor. Konuşmaya lüzum kalmadı. Hem ben âciz şahsımla, binler dostlarımdan yirmi otuz dostla konuşabilirim. Yirmi adamın hatırı için binler adamın hatırını rencide etmemek için konuşmaktan men edildim ihtimali kavîdir. Hususî görüşmediğim için mâzur görsünler. Hattâ bayramda musafaha etmek ve ona bakmaya tahammül edemiyor. Onun için hatırları kırılmasın."(1)
(1) bk. Emirdağ Lâhikası-II, (116. Mektup)
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü