Bir Dava Adamının Notlarındaki "Şahsî dost edinme!" ifadesini nasıl yorumlayabilir ve uygulayabiliriz?
Değerli Kardeşimiz;
"Zaman Cemaat Zamanı: İşimiz cemaattir kardeşim... Cemaat insanı ihya eder... Hizmetkârız kardeşim...
• Şahsî dost edinme!" (bk. Bir Dava Adamının Notları: 2)
Bu ifade, "şahsi dost edinme"den ziyade, kişinin hizmet ve dava bilincini öne çıkarması gerektiği anlamına gelir.
Kısaca izah etmek gerekirse:
Bu tavsiye, bireysel ilişkilerin ve kişisel çıkarların, cemaatin ortak hedefleri ve davanın menfaati önüne geçmemesi için yapılır.
Bir dava adamı, kendi şahsi beğenilerine, dostluklarına ve özel ilişkilerine aşırı bağlanarak, cemaat içinde ayrışmalara veya hizmetten uzaklaşmaya neden olmamalıdır. Dostluk, şahsi bir bağdan ziyade, ortak bir inanç ve hizmet temelinde kurulmalıdır.
Yani "dostluk kurma" değil, "şahsi menfaatler için dostluk kurma" ve "dostluğu hizmetin önüne geçirme" uyarısıdır.
Cemaat içinde kurulan tüm ilişkiler, Allah rızası ve hizmet gayesi taşımalıdır. Ayrıca dışarıdan kazanacağımız dostlar zahiri işler için olmalıdır. Candan dost cemaatten olmalıdır ki, her meselemiz hizmet eksenli olabilsin.
Dolayısıyla, bu prensibi uygulamak, bireysel dostlukları tamamen kesmek değil, onları dava ve hizmet bilincine tabi kılarak, şahsi menfaatlerin değil, ortak gayenin merkeze konulması demektir.
Yoksa "hiçbir şekilde şahsi dostluklar kurmayın" anlamına gelmiyor, bu insanın fıtratına aykırı olur.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü
Yorumlar
İşyerinde veya okulda, cemaati ve Nurlari bilmeyip çok kimseler var ki, ahlakı yüksek. Onlarla arkadaşlık kurup dost olunmasın mı? Onlar medreseye ve Nurlarla Mesafeli olmak istiyorlar. Zübeyir abiye göre dost olmamalı mıyız?
Zübeyir Gündüzalp ağabeyin "Şahsî dost edinme!" sözü, kişisel çıkarlara veya nefsin zevklerine dayalı dostluklardan kaçınmayı tavsiye eden bir prensiptir.
Bu söz, tüm arkadaşlıkları yasaklamaz. Aksine, bir dava adamının dostluklarını bile davası ve hizmeti için bir araç olarak görmesi gerektiğini ifade eder.
Bu bağlamda:
Ahlakı yüksek insanlarla arkadaşlık kurmak ve onlara iyilikle yaklaşmak meşrudur. Bu, davanın gereğidir.
Ancak, bu arkadaşlıkların sizi manevi hedeflerinizden ve hizmetten alıkoymasına, vaktinizi boşa harcamanıza neden olmasına izin vermemelisiniz.
Zübeyir ağabeyin kastı, şahsınıza hizmet eden değil, iman hizmetinize hizmet eden dostluklar kurmanız gerektiğidir. Dostluklar, sizi manevi olarak ileriye taşıdığı sürece değerlidir.