Block title
Block content

"En büyük suçum ve cinayetim; bu zamanda hizmet-i Kur´aniyemi şahsıma ait maddî ve manevî terakkiyatıma ve kemalâtıma âlet yapmak imiş." İzah eder misiniz, insanın şahsına ait manevi terakkiyatını düşünmesi suç mudur?

 
Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Evvela, bir insanın maddi ve manevi terakki edip kemalata erişmek istemesi günah ve kusur değildir. Lakin büyükler küçük bir hatayı dahi büyük bir günah ve gaflet olarak gördükleri için nefsine zulmetmiş addediyorlar.

"Ebrarın hasenatı, mukarribinin seyyiatı gibidir." Yani avam olan salih insanların yaptığı iyilik ve ibadetler, büyük zatların yanında gaflet ve günah gibidirler mülahazasınca, Üstad Hazretleri bizce normal olan bu düşüncesini kusur olarak kabul ediyor.

İkincisi, tertemiz beyaz bir sayfada küçük bir leke büyük gibi görünür, ama kirli bir sayfada bu leke dikkatleri dahi çekmeyebiliyor. Üstad Hazretlerinin tertemiz fıtrat sayfasında bizce normal olan şahsi kemalatı düşünmek manası leke gibi duruyor ve bu hal Üstad Hazretlerini rahatsız ediyor. Yani Üstad Hazretleri gibi cemiyet adamlarının, kendi şahsi kemalatları ile meşgul olmaları fıtratları ile çelişiyor. Bu da onların aleminde hakiki bir kusur olarak algılanıyor ve algılanması da mahz-ı hakikattir.

Üçüncüsü, masumiyet sadece peygamberlere mahsustur. Üstad Hazretleri de tabii ve potansiyel olarak hata ve günah işleyebilir. Lakin günah işlemeye kabil olması, günah işlediği anlamına  gelmez.

Bazı insanlar özel donanımlı ve özel vazifeler için tavzif edilirler. Şayet bu insan o vazifeye mugayir hareket ederse, onun tokadı da mükellefiyeti de ağır olur. Normalde ve normal boyuttaki bir insanın kendi şahsi kemalatı için çabalaması gayet doğal ve normal bir şeydir. Ama özel bir vazifeye göre teçhiz edilmiş birisinin normal insan gibi kendi şahsi kemali ile meşgul olması normal bir durum sayılmaz. Üstad Hazretlerinin bu itirafı bu gerçeğe işaret ediyor.

Evet, Üstad Hazretleri gibi mükemmel ve özeli donanımlı yaratılan insanlar, cemiyet adamıdırlar, kendi şahsını ve kemalatını düşünmek ve onun için çabalamak onların o teçhizi ile bağdaşmaz. Önce cemiyetin selameti, sonra şahsının kemali gelir.

Lakin normal insanlardan bu vazifeyi beklemek doğru olmaz. Normal insanlar hem şahsi kemali için hem de cemiyet için çabalayabilirler. Yalnız şu var ki; şahsi kemalat için çalışıyorum diyerek, cemiyet vazifelerini bütünü ile terk etmek de ifrat olur, vebali vardır.

Dini, dünya veya siyasete alet yapmak ile şahsi kemalata alet yapmak arasında ciddi bir fark vardır, iltibas etmemek gerekir. Dini siyasete alet yapmak haram iken, şahsi kemalata alet yapmak avam için mubahtır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör

Paylaş
BENZER SORULAR
Yükleniyor...