"Eskiden hangi ilme başladım, hattım olmadığı için ruhuma yazardım. Fevkalâde bir meleke ihsan edildi." İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

İnsan hesap makinesini çok kullanırsa, zihnin melekeleri zayıflar. Ama ufak tefek hesaplamaları zihinde yaparsa, zihin sürekli çalıştığı için gelişir. Atalarımızın dediği gibi, "İşleyen demir pas tutmaz." İnsanın duyguları ne kadar çok hareket ve faaliyet içinde olursa o nisbette terakki ve tekemmül eder.

Eski dönemlerde yazı ve kayıt cihazları gibi vasıtalar fazla inkişaf etmediği için, insanlar kayıt ve zabıt işlerini hafıza melekeleri ile yaparlarmış. Bu da hafızanın fazla inkişafına sebebiyet veriyor.

Ahmed bin Hanbel gibi mübarek zatların, hafızasında bir milyondan fazla hadisi ravileri ile beraber ezberlemesi, buna güzel bir misal teşkil eder. Bu zaman bir zatın bu zamanda bu ezberi yapması çok zor ve nadirattandır; zira bu zamanda yazı ve kayıt cihazları geliştiği için, insanların hafızaları fazla çalışıp inkişaf edemiyor.

Üstad Hazretleri burada benzer bir durumun kendisinde olduğunu ifade ediyor. Eğer hattım yani yazı yazma kabiliyetim olsa idi, hakikatleri ruhuma ve hafızama değil, deftere ve kitaba yazacaktım, diyerek bu inceliğe işaret buyuruyor.

Üstad Hazretleri, ilmî çalışmalarını ve tahkikatlarını not defterine değil, doğrudan ruhuna ve hafızasına nakşetmiş. Bunun neticesinde de Risale-i Nurlar gibi büyük bir iman ve marifet hazinesi ve çok parlak hakikatler ortaya çıkmıştır.

Netice olarak, fevkalade melekeden maksad, Üstad Hazretlerinin notlarını ve ilmî tahkikatlarını deftere değil, ruhuna nakşetmesi ve hafızasına yazmasıdır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü