"İmanın güzelliği ve hakikatın güzelliği ve nurun hüsnü ve çiçeğin hüsnü..." Bu kadar ulvi, harika manevi güzellikler dururken, nasıl oluyor da insan cismanî güzelliğe saplanıyor?

Değerli Kardeşimiz;

Allah’ın isim ve sıfatları ve sonsuz cemal ve kemalinin sayısız güzellikleri, ancak derin ve hakikî bir marifet ve tahkikî bir iman ile anlaşılıp zevk edilebilir. Gafil ve sathî bir nazar ile bu mükemmel güzellikler görülemez ve zevk edilemez.

İnsanın nazarı sadece maddeye ve surete müptela olduğu için, böyle manevî güzellikleri göremiyor, tadıp tartamıyor. Tadıp tartmanın tek yolu, tahkikî bir iman, derin ve vüs’atli bir marifet ve keyfiyetli bir ibadettir.

Nasıl ki, burnu pis kokuya alışmış olan bir tabakhane işçisi, mis gibi kokuları koklayıp hissedemiyorsa, aynı şekilde kalbi ve aklı madde içinde boğulmuş bir maddeperestin de manevî güzellikleri idrak etmesi kabil değildir.

Ruhun güzelliği, iman, marifet, ubudiyet, zikir, tefekkür ile mücehhez olması ve güzel ahlâk ile bezenip tekemmül etmesi, incelip latifleşmesidir. Ruhun gıdası zikir, nuraniyet kazanması ise ancak ibadet ile mümkündür.

İnsandaki harika âzalar, mükemmel latifeler, iman ve ibadet ruhuna ruh olursa, güzelleşir, kemale eder. İşte ruhun güzelliği burada gizlidir.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü