"Mâbud-u Lemyezel, bir Mahbub-u Lâyezâlin ezelî ve ebedî bir hayat-ı daimesi var ki, şaibe-i zevâl ve fenâdan münezzeh ve avârız-ı naks ve kusurdan müberrâdır." İzah eder misiniz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Lemyezel; zail olmayan, baki; lâyezâl ise zeval bulmayan, yok olmaz demektir ve yakın mana taşırlar.

Allah; mâbud-u lemyezeldir. Fani olan ve zeval bulup kaybolan şeyler ibadete lâyık olamazlar.

Mahbub-u Lâyezâl, zevale mahkûm olmayan, yok olmayan mahbub demektir. İbrahim aleyhisselam, yıldızın, ayın ve en sonunda da güneşin battığını görmekle bunlara ibadet edilemeyeceğini ifade eden “Lâ uhibbül âfilin”, yani uful edenleri, batanları sevmem demesi bu hakikatin en güzel bir ifadesidir.

Şaibe, lügatte, leke demek olup, mecazî olarak eksiklik ve kusur manasında kullanılır. Zât-ı Zülcelâl’in hayatı zevale erip son bulma şaibesinden münezzeh olduğu gibi, noksanlık ve kusur arızalarından da müberradır.

Münezzeh: Arı duru, temiz, uzak.

Müberra: Aklanmış, temiz, müstesna, azade

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...