"Mü’minler cehenneme gitmemek için Allah’tan isterim, benim vücudum cehennemde büyüsün ki, onların yerine azap çeksin." Bu sözün muteber kaynaklarda geçmeyip, ayete zıt mıdır?

Değerli Kardeşimiz;

"Onlar şöyle diyenlerdir: ‘Ey Rabbimiz!Bizden cehennem azabını uzaklaştır. Şüphesiz onun azabı daimî bir helâktır. Şüphesiz, ne kötü bir durak, ne fena bir konaktır orası!" (Furkan Suresi, 25/65-66)

Bu söz Hz. Ebu Bekir (ra)'e isnad edilmektedir. Hz. Ebu Bekir (ra):

"Cehennemde vücudum büyüsün, tâ ehli imana yer kalmasın."( Şemseddin Sivasî, Cihar-ı Yar-ı Güzin, s. 25)

Bu sözü te’yid eden, yani Hazret-i Ebu Bekir (ra)'in sıddıkiyetinin azami sadakat misali olan sözünün hakikatini te’yid eden bazı hadis-i şerifler vardır:

"Ümmetime karşı en merhametli Ebu Bekir'dir."

"Eğer Ebu Bekir'in imanı âlemlerin imanıyla muvazene edilse, yine de Ebu Bekir'in imanı racih gelecektir."( el Fethu'r-Rabbani, Şerhu Müsnedi Ahmed, 1/52; Müsnedi Ahmed, 3/186,281; Müsnedi Ebu Davud - Tayalisi hadis no: 2096)

Hz. Ebu Bekir (ra)’in bu sözünü şu şekilde te’vil edebiliriz:

Cehennemin en üst tabakası ehl-i imanın geçici bir şekilde yanacağı ve sonra bu tabakanın kapanacağı rivayetlerde geçmektedir. Hz. Ebu Bekir (ra)’in bu sözü ehl’i iman içindir, kâfirler için değildir. Dolayısı ile bu sözün ayette ifade edilen ebedî cehenneme şümulü yoktur.

Yani Hz. Ebu Bekir (ra)’in bu sözü, "kâfirler de oradan çıksın, onların yerine ben ebedî cehennemde kalırım" şeklinde değil, "ehl-i iman yerine ben yanayım" şeklindedir ki, bu söz onun imanına ve şefkatine münasip bir sözdür.

İmam-ı Gazalî’ye göre Allah’ın muhabbetini hakkıyla kalbine yerleştiren ve bu sevda ile mest olan kimsenin, acılardan elem duymaması mümkündür. Bizim gibi zayıf insanların bunu bilmemesi, evliya mertebesine çıkmış kimselerde de olmayacağı mânasına gelmez.(İhya, 4/349)

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü