"Üstâdınız lâyuhtî değil... Onu hatâsız zannetmek hatâdır." Bu ifadeyi Nur talebeleri nasıl uygulayabilirler?

Değerli Kardeşimiz;

"Aziz kardeşlerim, Üstâdınız lâyuhtî değil... Onu hatâsız zannetmek hatâdır. Bir bahçede çürük bir elma bulunmakla bahçeye zarar vermez. Bir hazinede silik para bulunmakla, hazineyi kıymetten düşürtmez. Hasenenin on sayılmasıyla, seyyienin bir sayılmak sırrıyla, insaf odur ki: Bir seyyie, bir hatâ görünse de sair hasenata karşı kalbi bulandırıp itiraz etmemektir. Hakaike dair mesâilde külliyatları ve bazan da tafsilâtları sünuhat-ı ilhâmiye nev'inden olduğundan, hemen umumiyetle şüphesizdir, kat'îdir. Onların hususunda sizlere bazı müracaat ve istişarem, tarz-ı telâkkisine dairdir. Onlar hakikat ve hak olduklarına dair değildir. Çünkü, hakikat olduklarına tereddüdüm kalmıyor."(1)

Bu paragraftan birkaç madde çıkarıp hizmet hayatımıza tatbik edebiliriz:

Birincisi, kendimizi asla kusursuz ve mükemmel görmeyeceğiz ve hizmetteki kardeşlerimize karşı daima mütevazi olacağız. Böyle olduğumuzda hizmetin akışı kolaylaşacaktır.

İkincisi, hizmette omuz omuza verdiğimiz kardeşlerimizin kusurlarını büyütüp, onun iyilik ve hasenatını örtecek bir seviyeye getirmeyeceğiz. Kardeşimizin bir kusurunu gördüğümüzde, hasenatlarını akla getirip, ona tavır almayacağız ve daima af nazarı ile bakacağız.

Üçüncüsü, hizmette şahısların değil, istişarenin ve müşterek aklın mükemmel olduğunun idrakine varacak, aklımızı cemaat ruhuna hadim ve hizmetçi yapacağız. Her bir Nur talebesinin aklı tek başına yetersiz kalabilir, ama müşterek akıl olursa, o zaman kemal yakalanır.

Dördüncüsü, kusursuzluk ve hatasızlık Allah’a ait bir sıfattır. Bu sıfatı insanın üzerine alması hem çok tehlikelidir hem de mesleğimizin iki esası olan acz ve fakra zıttır. Nur talebeleri, her zaman kusurunun farkında olup daima Allah’a sığınır ve bu şuurla hizmet eder.

(1) bk. Barla Lâhikası, (131. Mektup).

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü