"Nurdan kanadın, hem sağlam kolun var, Nurdan senin hakka giden yolun var. Kabul et, bir kemter Feyzi kulun var." Buradaki “kul” ifadesi nasıl anlaşılabilir?

Değerli Kardeşimiz;

"Nurdan kanadın, hem sağlam kolun var,
Nurdan senin hakka giden yolun var.
Kabul et, bir kemter Feyzi kulun var,
Ey bu asırda rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!"
...
(Biçare Talebeniz Hasan Feyzi) (Tarihçe-i Hayat, Emirdağ Hayatı)

"Kul" ifadesi, edebiyat ve şiirde farklı manalarda kullanılıyor. Hâşâ, Yaratan ile yaratılan manasındaki bir kulluktan bahsedilmiyor.

Bazı kelimeler birkaç manaya gelir ve cümledeki yerlerine göre manaları değişir. Kul kelimesi de mahlûk, insan, köle, bende, emir altında bulunan, tâbi, mensup, hizmetçi gibi manalara gelir.

Meselâ, Sultana bağlı askerlere "kapı kulu" denilirdi.

"Bende" kelimesi de kul demektir. Bendeniz, kulunuz demektir. Bu tabir bugün bile tevazu ifadesi olarak kullanılmaktadır.

"Emir kuluyum" demek; “emir altında çalışıyorum, benim de âmirim var” demektir.

"Ben Ali Bey’in kuluyum" demek; “ben Ali Bey’in hizmetçisiyim” demektir.

Padişahlar, tebasından olan sadık yardımcıları için "kulum" tabirini kullanırlardı. Burada kulum, sağ kolum demektir.

"Onun kapısına kul olamam" demek, ona hizmetçilik edemem demektir...

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü