Rahman suresinde "Merace’l-bahreyn" ayetinde iltica yokken neden ehl-i velayet tarafından vird edinilmiş? Bahr-i rububiyet ve bahr-i uluhiyeti nasıl anlamamız gerekir?

Değerli Kardeşimiz;

Ayetler Allah’ın kelamı olduğu için, daima dua ve zikir makamındadırlar. Ayetin doğrudan dua ve zikirle alakalı olmaması vird edilmesine mâni değildir. Zaten dua ve zikirde, manadan çok, lafzın menba ve me’hazının kudsî olması esastır. Yani söz Allah ve Resulü (asm)'ne ait ise, onun muhtevasının ne olduğu çok mühim değildir, dua ve zikir makamında okunabilirler. Herhangi bir ayeti alıp kendimize hususî bir vird yapabiliriz, bunun dinen bir mahsuru yoktur.

Bahr, büyük deniz demektir. Kâinat da büyük bir okyanustur; tedbir ve terbiye eden Allah’ın rububiyet sıfatıdır. Yani Allah’ın Rab isminin büyüklüğüne ve her şeyi ihata ettiğine işaret etmek için bahr bir teşbih olarak kullanılıyor.

Aynı mana uluhiyet sıfatı için de geçerlidir. İlahlığın lazımı olan sonsuz ilim, nihayetsiz kudret ve mutlak irade gibi sıfatların tümüne bahr-i ulûhiyet denilmiştir. Yani bahr kelimesi kullanıldığı yere göre hüküm ve mana alıyor. Allah hakkında kullanıldığı zaman onun azamet ve kibriyasına bir unvan ve teşbih olurken, insan için kullanıldığında da onun ibadet cihetinin de ne kadar geniş ve yüksek bir fıtrata ve mahiyete sahip olduğuna işaret ediyor.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü