"Risale-i Nur’da öyle mânevî zevk ve cazibader bir nur var ki, mekteplerde çocukları okumaya şevkle sevk etmek ... Ümmî ihtiyarlar böyle hareket ediyorlar." İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"İşte bu mecmuadaki risaleler, bu mâsum çocukların Risale-i Nur'dan ders aldıkları ve yazdıklarının bir kısmıdır. Onların bu zamanda bu ciddî çalışmaları gösteriyor ki, Risale-i Nur'da öyle bir mânevî zevk ve câzibedar bir nur var ki, mekteplerde çocukları okumaya şevkle sevk etmek için icad ettikleri her nevi eğlence ve teşviklere galebe edecek bir lezzet, bir sürur, bir şevk, Risale-i Nur veriyor ki, çocuklar böyle hareket ediyorlar."

"Hem bu hâl gösteriyor ki, Risale-i Nur kökleşiyor. İnşaallah, daha hiçbir şey onu koparamayacak; ensâl-i âtiyede devam edecek, gidecek."(1)

Pedagoglar ve eğitimciler çocukları okula, okuma ve yazmaya alıştırmak için çok büyük paralar ve yatırımları yapmalarına rağmen, yüzde yüz muvaffak olamıyorlar. En modern ülkelerde bile eğitimde çok ciddi sıkıntılar var.

Lakin Risale-i Nur'un yazılması ve çoğaltılması konusunda, toplumun her kesimi tavr-ı aklın haricinde bir gayret ve şevk ile çalışıyorlar. Çocuklar, ihtiyarlar, çiftçiler, işçiler, köylüler her kesim Risale-i Nur'u el ile çoğaltmak için okuma ve yazma öğreniyorlar. Halbuki o dönemde ne eğitimci var, ne imkân var ne de pedagog çalışmaları var. Hatta Risale-i Nur'u yazmak ve çoğaltmak yasak. Okuyup yazanlara büyük baskılar yapılıyor, zulüm ediliyor ve hapse atılıyor.

Bir tarafta mükâfat ve teşvik, diğer tarafta baskı ve ceza. Buna rağmen çocuklar, ihtiyarlar, çiftçiler, işçiler, köylüler her kesimden insanlar Risale-i Nur'u el ile çoğaltmak için okuma yazma öğreniyor, işkence görmekten ve hapse atılmaktan korkmuyorlar. Bu yolla altı yüz bin nüsha Risale-i Nur telif edilmiştir. Demek Risale-i Nur'da iman hakikatlerinin öyle bir cazibesi var ki, toplumun her kesimini kendine çekiyor, âdeta aşk ile bağlıyor.

(1) bk. Emirdağ Lâhikası-I, 35. Mektup.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü