"Sinn-i kemal itibar olunan kırk yaş..." Bu ifadeye göre kırk yaşından sonra insan değişemez mi? Gençliğinde edinilen huyların terk edilmesi imkânsız mıdır?

Değerli Kardeşimiz;

Kırk yaşında insanın mizaç ve karakteri müsbet ya da menfi bir şekilde oturur, yerleşir ve bir istikrara kavuşur. Ama kat’î bir şekilde; "Bu yaştan sonra bir daha bu huy ve karakter asla değişmez." demek doğru değildir. Çünkü insan, kırk yaşından sonra doğruyu bulabileceği gibi, yanlış yollara da düşebiliyor. Bunun misalleri çoktur.

Ekseriyetle insanın şahsiyeti kırk yaşlarında oturur ve bir istikrara kavuşur. Ve bu istikrardan sonra yeni bir huy kazanmak ya da zıddı ile değiştirmek çok zor olur. Burada ifade edilmek istenen asıl nokta burasıdır, yoksa hiç değişmez demek değildir.

Bu yüzden çocukluk döneminde aile terbiyesi, gençlik döneminde de takva ve kötü alışkanlıklardan kaçınmak çok ehemmiyetlidir. Çocukluğunda iyi bir terbiye görmüş bir insan, kırk yaşına girerse, bu büyük bir avantaj olacaktır. Tersi durumda da aksine olacaktır.

Bu yüzden gençlik dönemi çok mühimdir. Gençliğimizi hayırda ve meşru dairede geçirirsek, sonraki merhaleler de buna göre şekillenecektir.

Kırk yıl yerleşmiş bir huyumuzu değiştirmek kolay olmayacaktır, ama değişmez de değildir. Hz. Ömer (ra) kırk yaşına doğru Müslüman oldu ve insanlığın en mümtaz şahsiyetleri arasına girdi. Kuvvetli bir iman, tahkiki bir itikad ile kötü huylarımızdan pekâlâ kurtulabiliriz. Bunun Nur dairesinde de pekçok misalleri vardır...

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü