"Ben!.. Ben!.." diye yazdımsa da sensin yine ol Ben; Hiçten ne çıkar, hem bana benlik yine senden." İzah eder misiniz? Burada vahdet-i vücud mesleği var gibi...

Değerli Kardeşimiz;

"Müflis ve fakir bekliyordum şimdi kapında
Tevhide eriştir beni, gel vârını sun da."

" 'Ben!.. Ben!..' diye yazdımsa da sensin yine ol Ben,
Hiçten ne çıkar, hem bana benlik yine senden.
Affet beni ey affı büyük lütfu büyük Risalei'n-Nur!"(1)

"Bende benlik yok, çünkü ben diye bir şey yok, bende sen varsın." Burada "fena-fi'ş-şeyh" prensibi ifade edilmek isteniyor. Yani Hasan Feyzi Ağabey şeyhi olan Risale-i Nur'da ne kadar fani olduğunu ifade etmek istiyor.

"Bende bir kıymet bir fazilet varsa, bu benim değil, Risale-i Nur'un vesilesi ile Allah’ın bir lütfudur" diyerek, tahdis-i nimette bulunuyor.

Risale-i Nurlar velayet-i kübra mesleği olduğu için, onun dairesinde vahdet-i vücud olmaz. Bu sebeple şiirde ifade edilen cümleyi, bir coşkunluk, bir hissî taşkınlık olarak değerlendirmek gerekir.

Diğer bir mana olarak da, bu cümleler benliğini Risale-i Nur'un havz-ı kevserinde eritmiş bir Nur talebesinin hissiyatını yansıtıyor. Bu cümle de ifade edilen hissiyata Risale-i Nur'da tefani (fani olmak) etmek de denilebilir.

(1) bk. Emirdağ Lâhikası-I, 72. Mektup.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü