"Ölsem, vazife-i Nuriye daha ziyade ihlâs ile rekabetsiz, ittihamsız inkişaf eder." İzah eder misiniz?
Değerli Kardeşimiz;
"Ey nefis! Ey zevke müptelâ bedbaht kör hissiyat! Binler dünyevî zevki alsan, şu vaziyette yine bozulur; o zevk ayn-ı elem olur. Madem yüzde doksan mazideki ahbab âdetâ, güya beni berzaha çağırıyorlar. Bu hazır zamandaki on dosttan ben kaçmaya mecbur oluyorum. Elbette bu ihtiyarlık ve yalnızlık hayata, berzah hayat-ı mâneviyesi bin derece müreccahtır diye, bu iki hakikatle, hadsiz şükürler olsun, o ikinci nefs-i emmare tam susturuldu, kalb ve ruhtan gelen zevke razı oldu. Şeytan dahi sustu, hatta damarlarımdaki maddî hastalık da gayet hafifleşti."
"Elhasıl: Ölsem, vazife-i Nuriye daha ziyade ihlas ile rekabetsiz, ittihamsız inkişaf eder." (Emirdağ Lahikası-I, 149. Mektup)
Üstadımız bu dersi, nefis, evham ve zevke meftun kör hissiyata veriyor. Bazen -güya- hayatta kalıp rahatladıkça iman ve Kur'an hizmetine daha çok faydası olacak hissiyle nefis, Üstada karşı çıkıyor. Üstad da kendi vefatıyla, iman hizmetinin zahmetsiz ve rekabetsiz daha da inkişaf edeceğini ifade edip nefsini ikna etmeye çalışıyor. Bu izahlardan sonra, hem hakiki hem de mecazî nefisler tam susturuldu. Ayrıca insanlara da bununla bir ders vermiş oluyor. Kimse kendisini vaz geçilmez görmemeli. "Ben yapıyorum" diye zannedilen hizmetlerin sen olmadan da inkişaf edeceğinin hatta daha fazla yayılabileceğinin dersini veriyor.
Zira günümüzde enaniyet çok fazla inkişaf ettiği için, insanlar her şeyi ene ölçüsü ile tartıp biçiyor. Şahsî faziletler insanların benliğini ve enaniyetini kabartıp ya hasetlik duygusunu ya da rekabet duygusunu tahrik ediyor.
Üstadımız da bu zamanın şartlarında şahsın ve şahsî faziletin eneyi tahrik etmesi kuvvetle muhtemel olmasından dolayı, kendinin ölmesinin hizmette bir kayıp değil, hatta inkişafına vesile olacağını ifade ediyor. Risale-i Nur'un telif safhasının tamamlanmasından sonra, Üstadımız şahsı ile uğraşanların çokluğuna binaen, iman hizmetinin şahsın ölmesi ile rahat bir nefes alacağını düşünüyor ve büyük bir fedakârlık misali gösteriyor.
Üstadımızın bu ifadelerini sadece tevazu ve nefsi ikna olarak düşünmek yanlış olur. Üstadımız şahsiyetçiliğin ene mikrobunu tetikleyeceğini ifade ediyor. Bizim de iman hizmetinde ene ve şahsiyetçiliği manen idam etmemiz icab eder. Ta ki ene ve rekabet hissini tahrik etmesin.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü