"Bir kardeşimiz iki-üç imza sahibini söylemesiyle, müfsidlerin pek çok zatları belaya atmak için düşündükleri planı küçültüp, çoklarını kurtarmış." İzah eder misiniz?
Değerli Kardeşimiz;
"İşte bu hakikata binaen 'Senin yüzünden bu belayı çektik.' diye minnet etmeyiniz. Belki beni helâl ediniz. Ve bana dua ediniz. Hem birbirinizi tenkid etmeyiniz. Demeyiniz ki: 'Sen böyle yapmasaydın, böyle olmayacaktı.' Mesela, bir kardeşimiz iki üç imza sahibini söylemesiyle, müfsidlerin pek çok zâtları belâya atmak için düşündükleri plânı küçültüp, çoklarını kurtarmış. Değil zarar, belki büyük menfaat olmuş. Çok mâsumların bu belâdan kurtulmasına bir vesile oldu." (Lem'alar, Yirmi Sekizinci Lem'a, Bir Tenbih)
Bediüzzaman Hazretlerinin yukarıdaki mektubunda işaret ettiği mesele, Nur Talebelerinin maruz kaldığı bir takibat ve tutuklama süreciyle ilgilidir. Bu satırlar hem bir fitneye karşı duruşu hem de kardeşlik hukukunu koruma hassasiyetini yansıtan çok mühim bir belgedir.
Bu mektup, muhtemelen Eskişehir, Denizli veya Afyon mahkemeleri sürecinde yazılmış bir parçadır. O dönemde Risale-i Nur talebeleri, “tarikat kurmak, gizli cemiyet oluşturmak, rejime karşı gelmek” gibi asılsız suçlamalarla yargılanıyordu.
Bu yargılamalarda bazı el yazmaları ve üzerindeki imzalar delil olarak dosyaya konulmuş, bazı kişiler bu belgelerle ilişkilendirilmiştir. Soruşturmada bazı talebelerin isim vermesi (muhtemelen baskı altında) cemaat içinde sukut psikolojisine neden olmuş olabilir. Bu imza sahiplerinin veya bunların imzalarını ve isimlerini itiraf edenlerin kim olduğunu bilmiyoruz.
Üstad Bediüzzaman'ın bu konu muvacehesinde verdiği ders:
Kadere iman: Her şeyin bir hikmeti vardır. Zahiren zarar gibi görünse de kader bu işi masumları korumak için çevirmiştir.
Tevhit ve tesanüd: Nur Talebeleri arasında asla birbirini suçlama, dışlama, tenkit etme olmamalıdır.
Müsbet hareket: Dava arkadaşına hüsnüzanla bakmak, kusur aramamak esastır.
Buradaki ana fikri taşıyan ifade ise şudur;
"Müfsidlerin pek çok zatları belaya atmak için düşündükleri planı küçültüp, çoklarını kurtarmış."
Bu cümle, Allah’ın inayetini, kaderin adaletini ve zahirdeki belanın içindeki rahmet çekirdeğine işaret eder. Yani Allah fitneyi büyütmemiş; aksine daraltarak zarar verecek şekilde değil, rahmete çevirecek şekilde yönlendirmiştir.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü