Birinci Mevkıf’ın başındaki âyetin yerini, meâlini ve bu mevkıfla münasebetini açıklar mısınız? Ayrıca ayetten sonra zikredilen cümle-i tevhidiyenin kısa bir meâlini alabilir miyiz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Âyet-i kerîme Enbiya sûresinin yirmi ikinci âyetidir ve meâli şöyledir.

“Eğer ikisinde (yerde ve gökte) Allah'tan başka ilahlar olsaydı, ikisi de kesinlikle fesada uğrardı (düzenleri bozulurdu). Arşın Rabb'i olan Allah, onların niteledikleri şeylerden münezzehtir.” (Enbiya, 21/22)

Bu Söz baştan sona kadar tevhid dersi vermektedir. Âyet-i kerîme de tevhid nazara verilmekte, yer ve gökteki nizamın buna delil ve şahit olduğuna işaret edilmektedir.

Bu âyet-i kerîmenin hakikatini dersin tamamına ayrı ayrı tatbik edebiliriz. Yani, bir zerre, bir hücre, bir insan, dünya ve nihayet bütün bir kâinat ayrı ilahların tasarrufunda olsalardı fesada giderlerdi, yani nizamları bozulurdu.

Tevhid cümlesinin kısa bir mânası:

  1. Allah’tan başka İlah (hak Ma’bud) yoktur.
  2. Allah birdir.
  3. Şeriki (ortağı) yoktur.
  4. Mülk umumen O’nundur.
  5. Hamd O’nun içindir, O’na mahsustur.
  6. Hayatı,
  7. Ölümü o verir.
  8. Allah hayat sahibidir ve hayatı daimîdir.
  9. Bütün hayır O’nun elindedir.
  10. O her şeye kadirdir.
  11. Dönüş ancak O’nadır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...