"Cenâb-ı Hak bir abdini severse, dünyayı ona küstürür, çirkin gösterir." cümlesini izah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

Dünyanın çirkin ve sevilmeye layık olmayan yüzü; fâni, kararsız, sıkıntılı, belalı, hastalıklı ve elh-i dünyanın eğlence yeri olan yüzüdür. Bunun içindir ki, Hz. İbrahim (as) “La uhibbül afilin” yani “Batıp gitmeye mahkûm olan fâni şeyler sevilmeye değmez.” demektedir.

Şayet Allah’ın sevdiği ve razı olduğu bir kulu dünyaya meyleder ve kalbini ona bağlarmaya kalkarsa, Allah birtakım sıkıntı ve belalar ile onu dünyadan ve mahlukattan soğutur, hatta tiksindirir.

Mesela, sıhhatli ve gayret dolu bir insan, gaflete dalmaya ve günahlara bulaşmaya daha meyillidir. Şayet bu kul gaflete ve dünyaya meylederse, Allah ona bir hastalık veya musibet verir, onun da dünyaya olan meyli bir anda gider; ahireti ve ölümü ciddi bir şekilde düşünmeye başlar. Allah’ın o kuluna bir hastalık vermesi, dünyadan küstürmedir.

Kul yüksek bir makama heveslenir, oraya kavuşmak için hırs gösterir ama Allah zalim bir siyasetçinin eli ile onu azlettirir; ona dünyanın ve makam sevdasının çirkin yüzünü gösterir.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü