"Ekser yerlerde medrese tâifesi tekkeler taifesine serfürû etmiş, yani inkıyad gösterip onlara velâyet semereleri için müracaat etmişler." Medrese tekkeden üstün değil mi?

Değerli Kardeşimiz;

Medrese, ilim ve akıl yolu ile hakikate giderken, tekke ise irfan ve kalp yolu ile hakikate gidiyor.

İlim ve akıl yolunun meziyetleri, harika halleri, manevî zevkleri pek fazla olmadığından, âlimler tekke şeyhlerine serfüru etmek mecburiyetinde kalmışlar.

İnsanlar ekseriyetle ilmi ile imtiyaz kazanmış bir âlimden ziyade, manevî yönü kuvvet kazanmış keramet ehli bir veliye teveccüh ederler. Bu anlayış medrese ehline de sirayet etmiş olacak ki, âlimler de tekke şeyhlerine tâbi oluyorlar.

Düşünsenize bir tarafta uçan, suda yürüyen tekke şeyhi, diğer tarafta ilminden başka meziyeti olmayan bir âlim.

Medresenin tekke karşısında zayıf ve tabi kalmasının en mühim sebebi ilme irfan katamamasıdır. İrfan; aklın yanında kalbin de nurlanmasıdır. Sadece aklın nurlandığı, kalbin hareketsiz kaldığı bir medrese resmi, soğuk ve cazibesi az olan bir ilim yuvasına dönüşür. Ve tabiî olarak da medrese tekke karşısında kaybeder.

Risale-i Nur bu ayrımı, bu meseleyi ilim-irfan ittihadı ile hallediyor. Yani Risale-i Nur çok yüksek ve tesirli imana dair derslerinde medresenin ilmini, tekkenin feyzi ile birleştirip daha makul ve uygulanabilir bir yol çiziyor.

Medresede kalb, tekkede ise akıl ihmal ediliyor. Hâlbuki insanın manevî vechede kanatlanıp uçması için akıl ve kalb kanadına ihtiyacı var. Malum kuş tek kanatla uçamaz, iki kanada da muhtaçtır. Bilhassa ilim ve ikna sahasına yoğunlaşmış bu asırda insanlar Risale-i Nur'un ilim-irfan ittihad ve imtizacına çok muhtaçtırlar.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü