Evladın anne babaya itaati hususunda -baba ve anne hizmetten habersiz ise de- dikkat edilmesi gereken hususlar nelerdir?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

"Onlardan biri veya her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına erişecek olursa, onlara sakın 'Öf!..' bile deme, onları azarlama; onlara güzel söz söyle. Onlara merhamet ve tevazu kanadını ger ve de ki: 'Ey Rabbim, nasıl onlar beni küçükken besleyip büyüttülerse, sen de onlara öylece merhamet buyur.' Sizin içinizde olanı Rabbiniz hakkıyla bilir. Eğer siz salih kimseler olursanız, muhakkak ki O, kendisine yönelenler için çok bağışlayıcıdır."(İsrâ, 17/23-25)

"Cennet annelerin ayakları altındadır." (1)

Anne baba hukukunda en önemli nokta; onlar yaşlandıkları zaman, onlara bakmak ve onların hatırlarını kıracak hareket ve davranışlardan kaçınmaktır. Anne babaya isyanın büyük günahlar sınıfından sayılmasının ana noktası; onların zayıf ve bakıma muhtaç oldukları bir durumda, onlara bakmayıp onlara hürmetsizlik etmektir. Anne ve babanın güçlü ve kuvvetli olduğu durumlarda yapılan hata ve kusurlar, belki büyük günah sınıfına girmez; lakin yine de günahtır.

Anne ve babaya itaat ile Allah’a itaat çakışırsa, yani ters düşerse elbette, Allah’a itaat önceliklidir ve Allah’a itaat edilir. Lakin burada da müspet hareket ve yumuşak huyluluk esastır.

Mesela; anne ve baba iman hizmetine mani oluyorlar ve istemiyorlar ise; kırmadan ve dökmeden yine hizmete devam etmek esastır. Yoksa nasıl olsa ben haklıyım ve hak yolundayım deyip, onlara sert davranmak ve incitmek doğru bir yaklaşım olmaz. Bu hususta ne onları kırıp inciteceğiz, ne de onlara itaat edeceğiz, böyle hassas ve latif bir siyaset takip etmemiz gerekir.

Evladın, maddi ve dünyevi hususlarda anne ve babaya mutlak itaat etmesi gerekir. Dünyanın menfaatleri yüzünden onlara hürmetsizlik ve itaatsizlik etmek, onları kırıp incitmek, çok çirkin ve kötü bir haslettir. Bu zamanda sırf dünya hayatında daha rahat edebilme gayesi ile, anne ve babalarını huzurevlerine bırakan ve onlara bakmayanlar, insan görünümünde canavar bozmalarıdır, insanlıktan nasibi olmayan zararlı hayvanlardırlar. Üstad bu konuyu, Yirmi Birinci Mektup'ta gayet güzel ve tafsilatlı bir şekilde izah ediyor.

(1) bk. Süyûtî, el-Câmiu's-Sağîr, 3642; el-Aclûnî, Keşfü'l-Hafâ, 1:335; el-Elbânî, Sahîhu'l-Câmii's-Sağîr ve Ziyâdetuhu.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?
Yükleniyor...