"İstikbalde sahabeler içinde fitneler vasıtasıyla mühim kusurlar olacak. Çünkü mağfiret, kusurun vukuuna delalet eder..." Devamıyla izah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

Sahabeler, nebiler gibi masum olmadıkları için, onların da birtakım hataları, kusurları, yanlışları hatta günaha girmeleri kabildir. Nitekim sahabe döneminde çıkan iç kargaşa ve kavgalar da (Cemel Vakası, Sıffin Savaşı savaşları gibi) bunun bir delilidir.

Bu dönemlerde sahabenin talep ettiği en güzel şey ise, affedilme ve mağfirettir. Nitekim sahabenin affedildiği Fetih suresi ince ve remzi bir mana ile müjdelemektedir.

Ehl-i sünnet âlimleri, sahabenin hepsini istisnasız olarak yerme ve hakaret etmeyi yasaklamışlardır. Peygamber Efendimiz (asm) de bütün sahabenin insanların en makbulü ve ehl-i cennet olduğunu hadislerinde ifade etmişlerdir. Bu yüzden, Müslümanlar sahabeler hakkında ileri geri konuşamaz ve onlar hakkında kötü zanda bulunamazlar.

Bu hususta Allah Resulü'nün (asm) ikazlarından bazılarını takdim edelim:

“Muhammedin (asm) ashabına seb (hakaret) etmeyiniz. Çünkü onlardan birinin bir saatlik ameli, sizden birinizin bir ömürlük amelinden daha faziletlidir.” (1)

“Ashabıma sebbetmeyiniz, (hakaret etmeyiniz) sizden birisi Uhud dağı kadar altın infak etseydi, ashabımdan (birinin verdiği) yarım müde ulaşamazdı.”(2)

“Ashabımın kötülüklerini anmayın ki, kalpleriniz onlar üzerine (onlara sevgi hususunda) değişmesin. Ashabımın iyiliklerini anın, ta ki, gönülleriniz (onlara) ülfet etsin.”(3)

“Ashabıma sövenleri, görürseniz, 'Allah’ın laneti kötünüz üzerine olsun.' deyiniz."(4)

“Hiç şüphe yok Allah Teala benim için sahabeler seçti (ihsan etti.) Böylece onları ashabım, damatlarım, kayın pederim ve ensarım (yardımcılarım) kıldı. Yakında onları noksanlayan, onlara sebbeden (tahkir ve tenzil eden) bir topluluk da gelecek. Eğer siz onlara (onların devrine) ulaşırsanız, onlara kız alıp vermeyin, onlarla birlikte yiyip içmeyin, onlarla namaz kılmayın, (öldüklerinde) üzerlerine de namaz kılmayın.”(5)

Dipnotlar:

1) bk. Askalânî İbnu Hacer, el-Metâlibu’l-Âliye.
2) bk. Sahîhu’l-Buharî, Fezail-i Ashabı Nebi.
3) bk. Deylemi, İbn-i Ömer'den.
4) bk. Tirmizi, İbn-i Ömer’den, 14.
5) bk. Râmûzu’l-Ehâdîs, Hadis No: 1196.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü