Kur’an-ı Kerim'in "İslamiyet âlem-i manevisinin güneşi, temeli, hendesesi" olmasını izah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

Dinin dört temel kaynağı vardır:

1. Kitap,
2. Sünnet,
3. İcma-ı ümmet,
4. Kıyas-ı fukaha.

“Edille-i şer’iye” denilen bu dört delil, sırasıyla Allah’ın kitabı olan Kur'an’ı, Hz. Peygamber (asm.)'in sünnetini, ümmetin âlimlerinin ittifak ettikleri hususları ve müçtehid âlimlerin yaptıkları içtihatları içine alır.

Bu delillerden icma-yı ümmet ve kıyas-ı fukaha müstakil delil değillerdir; esasları itibarıyla Kitap ve sünnete tabidirler.

Hadis kitaplarında yer alan hususlar, Kur'an ayetlerinin tefsirinden ibarettir. Mesela, hadis kitaplarında yer alan “taharet” bölümü Kur'an'ın temizlikle alakalı ayetlerini, “savm” bölümü oruçla ilgili ayetlerini, “salat” bölümü namazla alakalı âyetlerini izah etmektedir.

Böyle olunca İslam dini, esas olarak Kur'an’a dayanır. Kur'an, İslam’ın güneşidir, aydınlatır. Onun binasının temelidir.

İslam dini bütün haşmeti ve medeniyeti ile Kur'an içinden çıkmış ve onun üzerine bina olmuştur. Bin dört yüz yıldır milyonlarca âlim ve evliyaları yetiştiren, hükümran olduğu dönemlerde insanlığa huzur ve adaleti temin eden İslam ağacının kökü Kur'an'dır.

İslam medeniyeti bünyesinde gelişen ilimlerin, kıymet ve faziletlerin menşei ve kaynağı, yine Kur'an’ın esasına ve özüne dayanır. İslam, bütün müktesebatları ile nasıl insanlığı aydınlatmış ise, Kur'an da aynı şekilde İslam’ın güneşi ve yol göstericisi olmuştur.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü