"Medeniyetin günahları iyiliklerine galebe edip seyyiatı hasenatına racih gelmekle, beşer iki harb-i umumi ile iki dehşetli tokat yiyip..." İzah eder misiniz?
Değerli Kardeşimiz;
"Bizim muradımız, medeniyetin mehasini ve beşere menfaati bulunan iyilikleridir. Yoksa medeniyetin günahları, seyyiatları değil ki, ahmaklar o seyyiatları, o sefahetleri mehasin zannedip, taklit edip malımızı harap ettiler. Ve dini rüşvet verip dünyayı da kazanamadılar. Medeniyetin günahları iyiliklerine galebe edip seyyiatı hasenatına racih gelmekle, beşer iki harb-i umumî ile iki dehşetli tokat yiyip o günahkâr medeniyeti zîr ü zeber edip öyle bir kustu ki, yeryüzünü kanla bulaştırdı. İnşaallah, istikbaldeki İslâmiyetin kuvvetiyle medeniyetin mehasini galebe edecek, zemin yüzünü pisliklerden temizleyecek, sulh-u umumîyi de temin edecek."(1)
"Yanlış anlaşılmasın, Avrupa ikidir. Birisi, İsevîlik din-i hakikîsinden aldığı feyizle hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye nâfi san'atları ve adalet ve hakkaniyete hizmet eden fünunları takip eden bu birinci Avrupa'ya hitap etmiyorum. Belki, felsefe-i tabiiyenin zulmetiyle, medeniyetin seyyiâtını mehâsin zannederek beşeri sefâhete ve dalâlete sevk eden bozulmuş ikinci Avrupa'ya hitap ediyorum."(2)
Üstad Hazretleri bir meseleyi değerlendirmeye tabi tutarken, toptancı yaklaşımla değil, analitik bir yaklaşımla değerlendirir. Avrupa medeniyetine bakışı da bu şekildedir. "Avrupa ikidir" der. Biri hakiki İsevilikten ilham alarak insanlığın hizmetine çalışan müspet Avrupa; diğeri maddi felsefenin dalaletinde boğulmuş, insanlığı günah ve zulme teşvik eden menfi Avrupadır. Onun için Avrupa’nın her şeyine karşı değildir. Avrupa müktesebatlarının hayırlı ve müspet tarafını almakta bir sakınca yoktur.
Üstad Hazretlerinin burada bozuk ve menfi gösterdiği, Avrupa’nın ikinci ve menfi yüzüdür; diğer müspet yüzüne karşı bir düşmanlık ve nefret göstermek doğru olmaz. Maalesef aydın ve çağdaşım diyenler, ekseri Avrupa’nın menfi ve bozuk yönünü taklide çalışmışlar. Batılılaşma adı altında menfi Avrupa’nın ahlaksız ve İslam ile bağdaşmayan şeylerini tatbike çalışmışlar. İşte Üstad Hazretlerinin tenkit edip sakındırdığı nokta burasıdır.
Birinci ve İkinci Dünya Savaşları Avrupa medeniyetinin günah ve zulümlerine bir semavi tokat olarak değerlendiriliyor. Hakikaten bu iki dünya savaşında çekilen sıkıntı ve musibetler, âdeta yeryüzünün manevi bir temizlenmesi ve günahlardan gelen kirlerin bir arınması gibidir.
Dipnotlar:
(1) bk. Hutbe-i Şâmiye, Beşinci Kuvvet.
(2) bk. Lem'alar, On Yedinci Lem'a, Beşinci Nota.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü
Yorumlar
“beşer iki harb-i umumi ile iki dehşetli tokat yiyip..” Genelde iki harbi umumi deyince 1. ve 2. Dünya savaşlarını anlıyoruz, Hutbe-i Şamiye1911 yılında, 1. Dünya Savaşı 1914-1918, 2. Dünya Savaşı 1939-1945 tarihleri arasında, Üstadın burada bahsettiği iki umumi savaş hangi savaşlar oluyor?
Hutbe-i Şamiyenin başında bu kısa yazı vardır.
Bu ifadeleri Üstadımız 1956 lı yıllarda kaleme almış, Hemen hemen bütün Eski said eserlerini tashih ederek yeniden yayınlamıştır. Dolayısıyla Hutbe-i Şamiyenin ilk yayınlanması 1911 yılları olmakla birlikte, 1956 yılında tekrar tashih edilmiş ve geçen 45 yıllık mazinin bilgileri de eklenerek yeniden yayınlanmıştır. Üstadın 45 sene evvel verdiği bilgilerin zamanın geçmesiyle nasıl tahakkuk ettiği ortaya çıktığından, Hutbe-i Şamiyenin ehemmiyetine biraz daha vurgu yapmaya vesile olmuştur.
Çünkü bu hutbe İslam aleminin bundan sonra alacağı rotanın ne olacağını geçmişte yapılan hatalardan ders alarak, Vahyin ve hikmetin düsturlarıyla istikbali şekillendirmeye yönelik ortaya koyan mükemmel bir ders ve pusula mahiyetindedir.
Ek bilgi için tıklayınız:
Hutbe-i Şamiye hakkında bilgi verir misiniz? Külliyat'ta neden görünmüyor?