"Nefs-i emmareye itimad edilmez. Enaniyet ve nefs-i emmare sizi aldatmasın." ifadesini izah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

Nefs-i emmare, insana daima kötülüğü emreden, kötülüğü yapmaya zorlayan ve insanı daima helakete sürükleyen en büyük düşmandır. Bu yüzden, nefse itimat edip güvenmek ve onun istekleri doğrultusunda hareket etmek insan için büyük bir felakettir.

Ayette nefse itimad edilmemesi gerektiği şu şekilde ifade ediliyor:

"Yine de ben nefsimi temize çıkarmıyorum. Çünkü nefis, Rabbimin acıyıp koruması dışında, daima kötülüğü emreder; şüphesiz Rabbim çok bağışlayan, pek esirgeyendir." (Yusuf, 12/53)

Enaniyet, benlik, her şeyi kendi nefsine dayandırma, kibir ve gurur gibi manalara geliyor. Enaniyet de nefsin en büyük ve en tesirli silahlarından birisidir. İnsan nefis ve enesi ile hareket ederse aldanır, aldatır ve bulunduğu ortamın ya da cemaatin insicam ve ahengini bozar. İnsanı felakete götüren, nefis ve enaniyettir.

Ene ve gurur sahibi olmak, insanı her türlü sıkıntıya ve uçuruma götüren hallerdir. Mesela, tarihte çok ciddi ilme sahip olduğu halde, sadece ilmi gururundan dolayı vahiy ve sünnetle bile çatışan alimler olmuştur. Bunlar azımsanmayacak kadar fazla olduğu bilinmektedir. İslam'da çıkan 73 fırkadan sadece birisinin ehl-i sünnet olması, diğerlerinin ise dalalet ve bid'at içerisinde olması buna açık delildir.

Nefsi emmareye itimat edenlerin de Allah'a isyan içerisinde oldukları da bilinen bir hakikattir. Bu yolla Allah'tan uzaklaşan insanlar yine insanlık âlemi içerisinde ciddi bir yekün tutmaktadır. Demek itikadi ve ameli yanlışlıklar içerisinde olanların en büyük destekçisi, enaniyet denilen benlik ve kötü nefse olan bağlılıktır. Buna ciddi dikkat çekilmesi ihtiyacından hasıl olan durumdan dolayı, ayetler ve hadisler çok ciddi anlamda bizi bu tehlikeden uzaklaşmamız hususunda telkinat yapıyorlar.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü