"Makam-ı nübüvvete layık bir mana ile Peygambere müjde-i mağfiret ve ahirinde sahabelere mağfiret ile müjde etmekle, o imaya bir letafet daha katar." cümlesini izah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"Surenin başı -hakiki günahlardan mağfiret değil; çünkü ismet var, günah yok- belki makam-ı nübüvvete layık bir mana ile Peygambere müjde-i mağfiret ve ahirinde sahabelere mağfiret ile müjde etmekle, o imaya bir letafet daha katar." (Lem'alar, Yedinci Lem'a)

Peygamber Efendimiz (asm) manen sürekli bir terakki ve tekemmül içinde olduğu için, her terakkisinde bir önceki makamı gaflet addediyor. Tabi bu gaflet nisbidir, bizim anladığımız bir gaflet değildir. Bu, makam-ı nübüvvete uygun bir gaflet telakkisidir. Hâl böyle olunca tövbe ve istiğfar manası Peygamber Efendimizin (asm) manevi âleminde de bulunuyor. Ama onun gafletine çok büyük peygamberler bile yetişemiyor. Bu gaflet Allah ile Resulü (asm) arasında hususi bir makamdır. Yani Gaffar ve Settar isimleri mağfiret noktasından avamda başka, havasta başka tecelli ediyor.

Nitekim akıl ve marifette en ileri, esma-i ilahiyenin en mükemmel aynası, saltanat-ı ilahiyenin en büyük dellalı, ilahi esrarların membaı ve iki âlemin güneşi olan Hazret-i Peygamber (asm.) “meratib-i kemalâtta seyrü sülûkünden ibaret” olan miraç vasıtasıyla ferşten arşa yükseldi. Kâinatın en büyük hocası olan Allah Resulü (s.a.v) yedi kat semayı geçerek Sidretü'l-Münteha ve Kâbe Kavseyn, yani imkân ve vücub arası olan ilahi visalin en mahrem bucağına erişti, cenneti ve cehennemi gördü, sonsuz sırlara vakıf oldu, zamandan ve mekândan münezzeh olan Cenab-ı Hakk’ı miraçtan başgözü ile gördü; buna rağmen şöyle buyurdu: “Subhaneke maarefnake hakka marifetike ya maruf.” (Seni noksan sıfatlardan tenzih ederim. Ben seni tam bir marifetle bilemedim.)

"Makam-ı nübüvvete layık bir mana ile Peygambere müjde-i mağfiret"i bu şekilde yorumlayabiliriz.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü